เรียนรู้ชีวิตผ่านพระคริสต์

ก้าวข้ามอดีตอันขมขื่น..

2012-01-01T03:01:00.000-08:00

ในปีที่ผ่านมา บางคนอาจจะประสบกับปัญหาชีวิตในด้านต่างๆ อาจเป็นเรื่องความผิดพลาด ทำให้เสียเงินเสียทอง เสียของรัก แต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญคือ เราต้องไม่จมอยู่กับอดีตและลุกขึ้นเดินหน้าต่อไป แต่คนส่วนใหญ่ (รวมตัวผมเองด้วย)มักพบว่า การจะฝ่าปราการความทรงจำอันขมขื่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย วันนี้ผมไปนมัสการพระเจ้าที่คริสตจักรพระคุณเต็มล้น ซึ่งเป็นวันแรกของปีนี้คือ 1 มกราคมและได้รับฟังคำเทศนาจากศิษยาภิบาล ที่ผมเห็นว่าเป็นประโยชน์มาก ไม่ใช่กับเฉพาะแค่คริสเตียนเท่านั้น แต่กับคนที่นับถือศาสนาอื่นๆ ด้วย นั่นคือ วิธีการ ก้าวพ้นจากความขมขื่นในอดีต

ในคำเทศนานั้น ศิษยาภิบาลได้บอกว่า เราไม่ควรยอมให้ตัวเราตกเป็นเหยื่อของอดีต เพราะอดีตนั้นเหมือนกับลูกกระโดดที่เขากั้นไว้ให้ลดชะลอความเร็ว บนถนนในหมู่บ้าน เป็นตัวขัดขวางเพื่อให้ชีวิตเราล่าช้าลง อดีตได้กลายเป็นกับดัก ล่อลวงชีวิตของเราไม่ให้เดินหน้าต่อไปได้ ในพระคัมภีร์ไบเบิ้ล มีเขียนไว้ว่า

พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ถือว่าตนเองฉวยสิ่งนี้มาได้แล้ว แต่ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือ ลืมสิ่งที่ผ่านมาและโน้มตัวไปหาสิ่งที่ อยุ่ข้างหน้า (ฟิลิปปี 3:13)

คำที่สำคัญมากๆ ในพระคัมภีร์ตอนที่ยกมานี้ คือ “ลืมสิ่งที่ผ่านมา และโน้มตัวไปหาสิ่งที่อยู่ข้างหน้า” นั่นคือพลังแห่งการลืมอดีตที่ขมขื่นเจ็บปวด (The Power of forgetting ) ในปีใหม่นี้ เราต้องลืมสิ่งต่างๆ ที่ผ่านไปแล้ว และ ต้องเดินต่อไปข้างหน้า

อย่าดำรงชีวิตด้วยการมองกลับหลังตลอดเวลา เพราะถ้าเราทำแบบนั้นชีวิตเราในปีใหม่ก็คงจะไม่ก้าวหน้าไปไหนเหมือนเดิม เพราะคงไม่มีใครสามารถหันหลังเดินเพื่อก้าวต่อไปข้างหน้าแน่ๆ ในพระคัมภีร์ไบเบิ้ล มีพระวจนะ คำของพระเจ้าที่ตรัสไว้ชัดเจนถึงเรื่องนี้ ไว้ในพระธรรม อิสยาห์ 43: 18-19

“จงลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้ว

อย่าฝังใจกับอดีต

ดูเถิด เรากำลังทำสิ่งใหม่ !

มันเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ?

เรากำลังสร้างทางในถิ่นกันดาร

และสายธารต่างๆ ในที่แห้งแล้ง”

สำหรับคริสเตียนแล้ว พระธรรมตอนนี้ หนุนใจเป็นอย่างมาก ถ้าเรายังยอมให้อดีตอันขมขื่นของเราเสียงดังกว่าพระสัญญาของพระเจ้า ทุกสิ่ในชีวิตเราก็เดินหน้าต่อไปไม่ได้

ชีวิตของมนุษย์ทุกคน ถูกกำหนดด้วยสิ่งที่เขาจดจ่ออยู่เป็นประจำ แต่ในพระสัญญาของพระเจ้าจากพระธรรมข้างต้น แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพระองค์จะทรงทำสิ่งที่ ด้วยสายตาของมนุษย์แทบจะเป็นไปไม่ได้ ให้เกิดขึ้นได้ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างทางในถิ่นกันดาร หรือทางออกในชีวิตที่ด้วยตัวเราเองแทบจะมองไม่เห็น หรือสายธารท่ามกลางแผ่นดินที่แห้งแล้ง ทุกอย่างเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า แต่สิ่งที่เราจะต้องลงมือทำก่อนก็คือ ลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้ว อย่าฝังใจกับอดีต ให้มองไปข้างหน้า อย่ามองย้อนกลับไปที่อดีต อย่ามัวแต่จ้องมองและร้องไห้คร่ำครวญ อยู่กับประตูบานที่ถูกปิดไปนานแล้ว พระเจ้าทรงเปิดประตูใหม่ให้เราอีกบาน ที่ใหญ่กว่า กว้างกว่า และดีกว่าเดิม แต่เราก็ไม่เคยเหลียวมาดู เพราะยังจดจ่ออยู่กับอดีต กับประตูบานเก่า จงให้อภัยตัวเองและให้อภัยผู้คนที่ทำให้คุณขมขื่น เพื่อคุณจะได้ก้าวพ้นจากอดีตอันขมขื่นนั้น และเริ่มต้นใหม่กับสิ่งที่ดีกว่าที่พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมไว้ให้กับคุณ

จงจำไว้ว่า: สิ่งที่เกิดขึ้น “ภายใน” คุณ มีความสำคัญกว่าสิ่งที่เกิดขึ้น “กับ” คุณ

ต่อไปนี้เป็นวิธีการในการก้าวข้ามผ่านอดีตอันขมขื่น

ม11. จงดูจุดหมายที่พระเจ้าเตรียมให้คุณ : การดำเนินชีวิตไปข้างหน้า โดยไม่สนใจอดีตนั้น คุณต้องเพ่งความสนใจไปที่จุดหมายปลายทางที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้กับชีวิตของคุณ ซึ่งแน่นอนย่อมเป็นสิ่งที่ดีกว่าเดิม และจะทำให้คุณเกิดสันติสุขในใจมากกว่า ขอให้มีความเชื่อและมองไปที่จุดหมายปลายทางที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้กับคุณ

2. 2. หยุดพูดถึงอดีตอันขมขื่น : ทุกครั้งที่คุณพูดถึงอดีตอันขมขื่นไม่ว่าจะพูดกับใครก็ตาม คุณกำลังทำการเสริมกำลังให้กับอดีตของคุณ คุณจะเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น และเสียงของอดีตก็จะดังขึ้นเรื่อยๆ ในตัวคุณ จงหยุดพูดถึงอดีต

3. 3. อย่าคิดหาทางแก้แค้น : ผู้คนอาจไม่ยุติธรรมต่อเรา แต่พระเจ้ายุติธรรมเสมอ ถ้าเราคิดแก้แค้นแสดงว่าเราไม่มั่นใจในพระเจ้า พระธรรม โรม 12: 19 มีเขียนไว้ว่า

“เพื่อนเอ๋ย อย่าแก้แค้น แต่จงปล่อยให้พระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธ เพราะมีเขียนไว้ว่า “การแก้แค้นเป็นหน้าที่ของเราเอง เราจะคืนสนอง” องค์พระผู้ป็นเจ้าตรัสดังนี้”

ลองนึกเล่นๆ ว่า ถ้าเราต้องหยุดเดินทุกครั้งเพื่อทะเลาะกับหมาข้างถนนที่เห่าเรา วันๆ เราคงเดินไปไม่ถึงจุดหมายหรือไปถึงช้ากว่ากำหนดแน่ๆ เราต้องเดินผ่านไปโดยไม่คิดแก้แค้นหรือเสียเวลาทะเลาะ เพราะนั่นเป็นการเปล่าประโยชน์

4. 4. อยู่กับถ้อยคำพระเจ้า : อ่านพระคัมภีร์ ฟังซีดีเทศนา เมื่อคุณอยู่ติดสนิทกับถ้อยคำพระเจ้า จะทำให้คุณลืมอดีตไปได้แต่ไม่ใช่ลืมไปได้เพราะกำลังของตัวคุณเอง แต่เป็นด้วยกำลังของพระเจ้าที่เข้าไปเติมเต็มในความคิดและจิตใจของคุณ ไม่ให้เหลือที่ว่างในการคิดคำนึงถึงเรื่องอดีต ตามที่มีเขียนไว้ในพระธรรม สดุดี 18:32

“พระเจ้านี่แหละ ทรงเป็นผู้ประทานกำลังแก่ข้าพเจ้า

ทรงกระทำให้หนทางของข้าพเจ้าดีพร้อม”

และในพระธรรม สดุดี 27: 1

“องค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงเป็นความสว่าง

และความรอดของข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าจะต้องเกรงกลัวผู้ใด?

องค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงเป็นที่กำบังแข็งแกร่ง

สำหรับชีวิตของข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าจะต้องหวาดกลัวผู้ใด?”

5. อย่าหยุดหัวเราะ : ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือเผชิญกับสถานการณ์อะไร อย่าลืมที่จะหัวเราะ หาอะไรทำก็ได้ที่จะทำให้คุณมีเสียงหัวเราะ ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไร เราก็ควรหัวเราะบ่อยๆ คนเราไม่ได้หยุดหัวเราะเพราะแก่ขึ้น แต่คุณจะดูแก่ขึ้นทันทีถ้าคุณหยุดหัวเราะ ในพระธรรมสุภาษิต 17:22 มีเขียนไว้ว่า

“จิตใจที่เป็นสุขเป็นยาขนานเอก

แต่วิญญาณที่ร้าวราน ทำให้ใจกายห่อเหี่ยว”

พระเจ้าต้องการให้เรามีความสุข และ มีจิตใจที่เป็นสุข ดังนั้น จงหัวเราะบ่อยๆ อาจหาหนังตลกหรือกิจกรรมที่จะทำให้เราหัวเราะได้ มาทำกันดูนะครับ เพื่อที่เราจะได้เอาชนะความทรงจำอันขมขื่นในอดีตให้ได้

ทั้งหมดที่ผมนำมาเล่านี้ เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่ผมสรุปจากคำเทศนาของ ศิษยาภิบาล คริสตจักรพระคุณเต็มล้น อ.นาธาน กอนไม ที่ได้เทศนาไว้เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 มกราคม 2012 หากท่านสนใจฟังฉบับสมบูรณ์ ท่านสามารถติดต่อกับสำนักงานของคริสตจักร เพื่อรับฟังจากแผ่นซีดีเทศนาได้ โดยรายละเอียดในการติดต่ออยู่ที่ เว็บไซต์ www.agcasia.org

สำหรับท่านที่ยังไม่ได้เป็นคริสเตียนและสนใจอยากเรียนรู้เพิ่มเติม ก็สามารถเข้าร่วมนมัสการและฟังเทศนาได้ทุกวันอาทิตย์ที่ รร.ลานนาพาเลซ ถนนช้างคลาน จ.เชียงใหม่ 10:00 น. หรือสอบถามรายละเอียดได้ที่ สำนักงานคริสตจักร ตามในเว็บไซต์ครับ

สรรเสริญพระเจ้า เอเมน..

รวมทวิตวันคริสต์มาส ปี 2011

2011-12-25T07:35:00.000-08:00

หมายเหตุก่อนอ่าน: มีบางท่านในทวิตเตอร์ตั้่งข้อสังเกตว่า ผมใช้ศัพท์และภาษาบางคำไม่เหมาะสมกับพระเจ้าพระเยซู ขอชี้แจงว่าเจตนาเพียงต้องการให้คนที่อ่านซึ่งไม่ใช่เป็นคริสเตียนได้เข้าใจและเห็นภาพชัดขึ้น ถ้ามีคำศัพท์หรือสิ่งใดไม่เหมาะสม ต้องขออภัยพี่น้องคริสเตียนด้วย ผมยืนยันว่าทำไปด้วยใจบริสุทธิ์และมั่นใจว่าพระเจ้าได้รับเกียรติ และจะทำให้คนรู้จักพระเจ้าพระเยซูมากขึ้นด้วยภาษาที่ืสื่อสารที่เรียบง่าย ขอบพระคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเยซู พระสิริมีแด่พระเจ้า เอเมน....

เราต้องมารู้ก่อนว่า ทำไมศาสนาคริสต์ต้องมีพระเยซู? คำตอบ พระเยซู คือเครื่องเซ่นบูชา หรือ เรียกภาษาเราว่าเป็น "แกะบูชายัญ" ก็ได้นะ (1)

คริสเตียนเขานับถือว่า พระเจ้า มีองค์เดียวสูงสุดล่ะ ห้ามไปเคารพบูชาสิ่งอื่น พระเจ้ามีมาก่อนโลกนี้ จึงมีมาก่อนพระเยซูด้วย (2)

ที่ต้องเล่าย้อนหลังไกลนิดนึง เพราะจะได้ลากมาเกี่ยวได้ว่าทำไมพระเยซู ต้องมาเกิดเพื่อกลายเป็นแพะรับบาปด้วย (3)

พอพระเจ้าสร้างโลกเสร็จ ก็สร้างมนุษย์คู่แรก คือ อดัมกับอีฟ แต่สองคนนี้โดนมารล่อลวงให้กินผลไม้ซะ ทั้งที่พระเจ้าสั่งห้ามไว้เล้ว (4)

พอสองคนนี้กินปั๊ป กลายความบาปมาเยือนมนุษย์เลยทีนี้ ต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำ จากที่เคยอยู่สบายๆ ในสวนเอเดน (5)

รวบรัดตัดใจความ มนุษย์ก็ลำบากกันมาเรื่อยๆ รุ่นต่อรุ่นจนกระทั่งมีโมเสส ขึ้นไปรับบัญญัติสิบประการจากพระเจ้าบนภูเขามาให้ชาวอิสราเอลปฏิบัติ(6)

บัญญัตินี้ก็ให้รักพระเจ้าสุดหัวใจ อย่าฆ่าคน ไรพวกนี้ย ไป Search อ่านดู แต่ปรากฏว่าคนอิสราเอลก็แหกกฏกันแหลกราญ ทำกันไม่เคยได้เละเทะ (7)

พระเจ้าก็ชักเซ็งดิ อะไรวะให้กฏไปทำไม่ได้สักกะอย่างเละเทะ ผิดกฏเป็นคนบาปหมด พระเจ้าเลยว่า ถ้าทำบาปต้องโดนลงโทษมันเป็นกฏ (8)

แม้กฎในบางประเทศจะมีไว้แหก แต่บัญญัติของพระเจ้าก็คงคล้ายๆ กฎแห่งกรรม ทำผิดก็ต้องรับโทษไป พรือที่เรียกว่าพระเจ้าลงโทษ จะหนีจะชิ่งก่อม๊อบไม่ได้ (9)

พระเจ้าดูล่ะ ถ้าพิพากษาเช็คบิลตามกฎตายห่ากันหมดโลกแน่ เพราะทำผิดกันเละเทะ ไม่สนใจบัญญัติพระเจ้าเลย (10)

แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ พระเจ้าก็ต้องสัตย์ซื่อด้วย พระเจ้าเลยตัดสินใจเอาวะ ส่งพระเยซูลงมาเกิดแล้วเอาบาปของมนุษย์ที่สะสมเนี่ย ลงโทษไปที่พระเยซูคนเดียว (11)

พระเยซูเป็นบุตรของพระเจ้า แต่ไม่ใช่พระเจ้ามีเมียนะ คริสเตียนเชื่อว่า พระเยซูเป็นภาคหนึ่งของพระเจ้าที่มาเกิดเป็นมนุษย์ หรือเราจะพูดว่า พระเยซูเป็นพระเจ้าในคราบมนุษย์ก็ได้ (12)

ห้ามถามว่า มาอย่างไรเกิดยังไงแบ่งภาคยังไง ข้าพเจ้าตอบไม่ได้เพราะข้าพเจ้าไม่ใช่พระเจ้านะจ๊ะ (13)

ภารกิจหลักของพระเยซูบนโลกใบนี้ คือมาสำแดงวิถีชีวิตของสวรรค์ให้มนุษย์ได้รู้ และจบภารกิจด้วยการเป็นเครื่องเซ่นสังเวยล้างบาปให้มนุษย์ทุกคนและทุกบาปที่เคยก่อมา (14)

พระเยซูเกิดในท้องหญิงพรมจรรย์ ตอนเกิดก็เกิดในรางหญ้าในคอกสัตว์ เพราะตอนนั้นโรงแรมเต็ม โรงเตี๊ยมก็ไม่มีอยู่ช่วงเดินทาง (15)

ขนาดเกิดในที่ต่ำต้อยแบบนั้น ก็ยังมีพวกนักปราชญ์ พวกโหราจารย์รู้นะ ดูจากดาว แล้วก็เลยเข้าไปชมบารมี เอาของไปให้ด้วย (16)

ชีวิตเด็กชายเยซู ก็ไม่หวือหวาอะไร โตเป็หนุ่มก็เป็นช่างไม้ แข็งแรงนะ ไม่ใช่ผอมๆ แห้งๆ เหมือนในรูปโปสเตอร์นะ (17)

พออายุได้สามสิบ ก็เริ่มภารกิจออกสั่งสอน ให้แนวคิดกับประชาชนทั่วไป บ้านเรือนไม่มีหรอก ไปไหนก็เดินไปสอน (18)

ปัญหาหลักของพระเยซู คือคำสอนออกแนว อินดี้มากไปหน่อย สอนให้แหกกฎศาสนาที่เคร่งครัดของพวกยิวในสมัยนั้นหลายอย่าง (19)

พวกยิวนี่เขาก็มีนักบวชของเขา พวกนี้มันหน้าซื่อใจคดไง ทำเป็นเคร่งกฎแต่ที่ไหนได้ มือถือสากปากถือศีล เลยโดนพระเยซู แขวะเบาๆ ไปหลายรอบ (20)

พวกนี้ก็เริ่มเก็บความไม่พอใจไว้ ยิ่งหลังๆ คนตามฟังพระเยซูเยอะขึ้น พวกนี้เลยชักจะหนาว ต้องหาทางโค่นพระเยซูให้ได้ (21)

ประเด็นที่พวกนักบวชยิว ใช้มาเล่นพระเยซูคือเรื่องอ้างตัวว่าเป็นบุตรพระเจ้า เพราะสมัยก่อนใครตีตัวเสมอพระเจ้าโดนหินขว้างตายห่าหมด (22)

พระเยซูก็ไม่สน เดินหน้าสอนแนวอินดี้ต่อไป แต่ขณะเดียวกันก็เริ่มบอกสาวกใกล้ชิดถึงจุดจบของพระองค์ที่ต้องตายเพื่อเป็นเครื่องล้างบาปให้คนล่ะ (23)

ช่วงที่สอนไป ก็แสดงอิทธิฤทธิ์ รักษาโรค รักษาคนตาบอด ชุบชีวิตคนตายให้ฟื้น คนยิ่งฮือฮาและเชื่อว่าเป็นบุตรพระเจ้าจริง ทีนี้ยิ่งดังยิ่งงานเข้า (24)

ท้ายสุดพวกนักบวชก็หาเรื่องจับพระเยซูจนได้ พวกศิษย์ก็พยายามต้าน แต่พระเยซูสั่งห้ามใช้กำลังหรือห้ามใช้ม๊อบล้อมทหาร ยอมให้จับโดยดี (25)

พอโดนจับก็เอาไปขึ้นศาลให้เจ้าเมืองพิจารณาหลายศาล ก็ไม่มีใครหาความผิดของพระองค์เจอสักคน ทีนี้พวกนักบวช มันก็เริ่มใช้ม๊อบประชาชน มากดดันให้ลงโทษ (26)

เจ้าเมืองก็เริ่มผวาม๊อบแล้วดิ เลยจำเป็นต้องบอกว่า จะลงโทษยังไงก็แล้วแต่ แต่ข้าพเจ้าไม่เกี่ยวนะโว๊ย (กัวบาป) เหมือนกัน (27)

พวกม๊อบภายใต้การบัญชาการของกลุ่มนักบวชยิว ก็ตะโกนกดดันว่าให้เอาไปตรึงกางเขน แต่ก่อนจะไปตรึงนั้นก็โดนโบยโดนซ้อมมาก่อนล่ะนะ เรียกว่ายับเยินทั้งตัว (28)

ผมถึงบอกว่าพระเยซูนี่ต้องแข็งแรงมากนะ ถ้าเป็นคนไม่แข็งแรงตายห่าไปตั้งแต่โดยแส้โบยจนยับเยินไปหมดทั้งตัวล่ะ นี่อึดมาก (29)

พระเยซูในสภาพบอบช้ำแบบนั้น ยังต้องแบกไม้กางเขนอันใหญ่กว่าตัวเองขึ้นภูเขาไปและผ่านคนที่ก่นด่าและเยาะเย้นถากถางพระองค์ตลอดทาง (30)

พอแบกถึงยอดเขา พวกทหารก็จับตรึงกางเขนซะ ตอกตะปูลงบนฝ่ามือ ทั้งสองข้าง เลือดกระฉูดและตอกลงที่หลังเท้าอีก เพื่อตรึงไว้กับกางเขน โคดสยองเจ็บมากๆ (31)

โดนไปขนาดนี้ยังไม่ตาย ยังไปคาอยู่บนไม้กางเขนอีก พวกทหารก็เยาะเย้ยว่าไหนบุตรพระเจ้า ไม่เรียกพวกทูตสวรรค์มาช่วยล่ะ (32)

พระเยซูก็ไม่สนนะ ยังพูดบอกพระเจ้าพระบิดาว่า โปรดยกโทษให้คนที่ทำร้ายพระองค์ด้วย พวกเขาทำไปเพราะเขาไม่รู้ …แมนจริงๆ พระเยซู โดนทำขนาดนี้ยังห่วงเขาตกนรกอีก (33)

ท้ายสุด พระเยซูพูดออกมาก่อนตายว่า “สำเร็จแล้ว” นั่นแปลว่า ภารกิจไถ่บาปให้มนุษย์โดยใช้ชีวิตตัวเองเป็นแพะรับบาป ได้เสร็จสิ้นตามพระประสงค์พระเจ้าที่ใช้พระองค์มาแล้ว (34)

คริสเตียนจึงเชื่อว่าการตายของพระเยซูครั้งนั้น ทำให้บาปผิดของมนุษย์ตั้งแต่สมัยอดัมที่ติดค้างมากับพระเจ้า ได้ถูกลบล้างสิ้นไปหมดแล้วผ่านทางโลหิตและชีวิตของพระเยซู (35)

วันนี้ ใครก็ตามทำบาปไรมา แต่ถ้ามารับเชื่อด้วยวาจาว่า พระเยซูเป็นพระเจ้า แค่นี้แล้วก็ทำตามสิ่งที่พระองค์สอนซึ่งเขาจดบันทึกไว้ในไบเบิ้ล ทำแค่นี้บาปล้างหายหมด (36)

เล่าข้ามไปหน่อย หลังจากนั้นพวกแฟนคลับพระเยซู ก็เอาศพพระองค์ไปฝังไว้ในอุโมงค์แล้วก็เอาก้อนหินใหญ่ปิดทับปากถ้ำไว้ มีทหารของทางการไปเฝ้าปากถ้ำด้วย (37)

พี่ทางการต้องเอาทหารไปเฝ้าเพราะพระเยซูบอกก่อนตายว่า เราจะฟื้นขึ้นมา ในวันที่ 3 ที่เขาเรียกวัน อีสเตอร์ นั่นล่ะ ทางการมันเลยผวา เอาคนไปเฝ้าดีกว่า (38)

แล้วท้ายสุดพระองค์ก็ฟื้นจริงๆ แล้วก็แวะไปเยี่ยมเยียนสาวก คนที่เชื่อถือศรัทธาให้เกิดความมั่นใจ เพราะตอนโดนตรึงสภาพน่าสยดสยอง บรรดาผู้เชื่อก็เสียขวัญกระเจิงกันไปเหมือนกัน (39)

สรุป คือศาสนาคริสต์ เน้นเรื่องความรักเริ่มที่พระเจ้ารักมนุษย์ จนตัดใจยอมส่งลูกตัวเองคือพระเยซูลงมาตายเพื่อไถ่บาปเรา แล้วก็สอนให้เรารักและเผื่อแผ่กับทุกคนด้วย (40)

รายละเอียดมีอีกเยอะแยะ แต่ผมเล่าข้ามแหลกลาญ ท่านผู้รู้เรือ่งศาสนาโปรดอภัยให้ผมด้วย เพราะต้องการให้กระชับและติดตามอ่านได้ง่ายสำหรับคนทุกศาสนา (41)

บางคนอาจสงสัยว่าแค่รับด้วยปากว่าเชื่อว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า ลงมาไถ่บาปเรา แค่นี้ก็เป็นคริสเตียนได้เลยเหรอ …ใช่แล้วครับ (42)

ส่วนรับเชื่อแล้วท่านจะเติบโตไปกับพระเจ้าไปกับพระเยซูในทางฝ่ายจิตวิญญาณแค่ไหน อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับท่านให้เวลาในการอ่านการศึกษาไบเบิ้ลมากแค่ไหน (43)

ท่านที่สนใจอยากรู้อยากศึกษาเพิ่มเติมสามารถตามไปฟัง ได้ในหมวด Audio ที่ www.agcasia.org เป็นเว็บของโบสถ์ที่ผมไปนมัสการอยู่ครับ หรือถ้าสงสัยอะไรก็เมล์มาคุยกันได้ที่ ajbomb@live.com หรือ Twitter: @ajbomb

รวมทวิตคืนวันคริสต์มาสอีฟ 2010

2010-12-24T11:15:00.000-08:00

เมื่อคืนก่อนวันคริสต์มาส ทะลุมาจนถึงวันคริสต์มาส ผมได้ทวิตเล่าเรื่องเกี่ยวกับวันคริสต์มาสและพระเยซูไว้ใน Twitter แต่หลายท่านอาจไม่ได้อ่าน หรือ อ่านแล้วไม่ต่อเนื่องผมเลยคัดลอกมาไว้ในบลอคนี้ด้วย เพื่อให้ท่านอ่านย้อนหลังได้ อย่าได้สงสัย ถ้า ข้อความที่ 89 -98 หายไป ไม่มีเหตุผลใดนอกจากผมเรียงหัวข้อกระโดดข้ามไปนะครับ..

0. คืนนี้ ขอเล่าเรื่องเกี่ยวกับ คริสต์มาส เป็นเกร็ดเล็กๆ น้อยๆ เหมือนที่เคยทำเมื่อปีที่แล้วนะครับ

1. วันคริสต์มาส ถือเป็นวันคล้ายวันประสูติของพระเยซู แต่วันที่แน่นอนจริงๆ ไม่มีใครทราบเป็นการประมาณว่าช่วงนี้

2. มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์โบราณก่อนพระเยซูมาเกิด ว่า จะมีกษัตริย์มาเกิด และจะนำชาวยิวซึ่งอยู่ใต้ปกครองของโรมันให้เป็นอิสระ

3. แม่ของพระเยซู ชื่อนางมารีย์ กำลังจะแต่งงานกับโยเซฟ แต่ยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กันมาก่อน เป็นหญิงพรมจรรย์

4. วันหนึ่งทีทูตสวรรค์มาบอกนางว่า พระเจ้าจะให้นางกำเนิดพระผู้ช่วยให้รอด และให้ตั้งชื่อว่า "เยซู"

5. นางมารีย์ก็อึ้งไป และบอกว่าจะเป็นไปได้อย่างไร ไม่เคยมีเซ็กส์ไรเลย แต่ถ้าเป็นประสงค์ขอพระเจ้า ก็ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด

6. คำว่า "ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด" ก็คือคำว่า "เอเมน หรือ อาเมน" ที่เขาพูดๆ กันนั่นล่ะครับ

7. พอนางมารีย์รับคำพระเจ้า ว่าจะให้พระเยซูมาถือกำเนิดในครรภ์นาง ทีนี้งานก็จะเข้านางล่ะ เพราะว่าจะบอกกับ โยเซฟ ว่าที่สามีอย่างไร?

8. ท้ายสุดโยเซฟก็รู้ ว่ามารีย์ท้องแต่เขาเป็นสุภาพบุรุษก็เลยคิดว่าไม่พูดออกไป แต่ตั้งใจจะถอนหมั้นอย่างลับๆ

9. แต่แล้วก็มีทูตสวรรค์มาเข้าฝันบอกโยเซฟว่า อย่ากลัวที่จะรับมารีย์เป็นภรรยาเลย เรพาะผู้ที่จะมาเกิดนั้นมาจากพระเจ้า

10. อาจจะฟังดู โอเว่อร์นิดนึง สำหรับคนที่ไม่ใช่คริสเตียน แต่ต้องเข้าใจก่อนว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องฝ่ายวิญญาณ ก็ฟังกันไว้เป็นความรู้ครับ

11. โยเซฟ เจอทูตสวรรค์เล่นเข้าฝันแบบนี้ ตื่นมาก็เลยยอมรับมารีย์เป็นภรรยา แต่ช่วงนั้นก็ไม่ได้สมสู่หลับนอนกับนาง จนนางคลอดพระเยซูออกมา

12. พระเยซูเกิดที่ บ้านเบธเลเฮม อยู่แคว้นยูเดีย สมัยนั้นมีกษัตริย์ปกครองอยู่ชื่อ เฮโรด

13. ความซวยมาเยือนครอบครัวของพระเยซู เพราะดันมีโหราจารย์จากแดนไกล ไปเห็นดาวดวงหนึ่งขึ้น เลยรู้ว่ากษัตริย์ยิ่งใหญ่มาบังเกิดแล้ว

14. ที่ว่าซวยเพราะดันดั้นด้นเดินทางไกลมาตามหา และก็ดันแวะไปเข้าเฝ้าถามกษัตริย์ เฮโรด ทีนีั้งานเข้าพระเยซูและครอบครัวเลย

15. กษัตริย์เฮโรด ได้ฟังพวกโหราจารย์ ก็เครียดสิครับ เพราะกลัวว่ามีคนจะแย่งบัลลังค์มาบังเกิดในเมืองตน

16. ท่านเฮโรด เลยระดมพวกโหราจารย์ ปุโรหิตเพื่อถามว่า กษัตริย์ยิ่งใหญ่จะเกิดหมู่บ้านไหน พวกนั้นก็รู้อีกว่า บ้านเบธเลเฮม

17. เฮโรดเลยเนียน ว่าให้โหราจารย์เดินตามดวงดาวไปดูสิว่าทารกนี้อยู่ตรงไหน เจอแล้วกลับมาบอกด้วยนะ (กะตามไปเก็บอีกที)

18. เราจึงเห็นพวก postcard คริสต์มาส เป็นพวกรูปดวงดาว และบางทีก็มีคนขี่อูฐขี่ม้าเดินตามดวงดาว

19. โหราจารย์ก็ไปกันจนเจอพระเยซู เอาหีบพวกทองคำ กำยานไปถวายให้พระเยซู แล้วก็ชิ่งเลยไม่กลับไปหาเฮโรด

20. จากนั้นมีทูตสวรรค์มาบอกโยเซฟ ให้รีบพาพระเยซูกะแม่ชิ่งโดยไว ไปอียิปต์เพราะเฮโรดจะส่งทหารตามมาเก็บแน่นอน

21. เฮโรด ก็บ้าเลือดจริงๆ พอรู้ว่าโดนพวกโหราจารย์หลอกชิ่งไปล่ะ ก็เลยสั่งให้คนไปฆ่าเด็กชายที่หมู่บ้านนั้นตั้งแต่สองขวบลงมาให้เรียบ

22. แต่ก็ไม่ทันล่ะ เพราะครอบครัวพระเยซูชิ่งไปแล้ว ไปอยู่อิยิปต์นานพอควรจนเฮโรด dead ทูตสวรรค์ก็ไปบอกให้กลับมาได้

23. ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ภาพรวม แต่สิ่งที่น่าสนใจอยากเล่าเจาะลงไปคือช่วงเวลาที่พระเยซูกำลังจะเกิด

24. ตอนที่พระองค์จะเกิดนั้น มารีย์กับโยเซฟสามีอยู่เมืองนาซาเร็ธ แต่ต้องเดินทางไปขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวที่เมืองต้นสังกัดคือเบธเลเฮม

25. ระหว่างเดินทางนั้นนางมารีย์ก็จะคลอด แต่ไม่มีที่ว่างในโรงแรม สงสัยคนเดินทางเยอะ HighSeason โรงแรมเต็ม

26. เอาไงล่ะจะคลอดอยู่แล้ว ก็เลยต้องเข้าไปพักกันในคอกเลี้ยงสัตว์ และ ณ ที่นั่นพระเยซูได้ประสูติในรางหญ้านั่นเอง

27. ความน่าสนใจอยู่ตรง รางหญ้ากับคอกสัตว์ มีนัยยะให้เห็นบางอย่างว่า บุตรของพระเจ้าจากสวรรค์ลงมาเกิดแบบสามัญมากๆ

28. หรือจะกล่าวอีกแนว พระเยซูนี่ติดดินตั้งแต่เกิดจริงๆ

29. ดังนั้นวันที่พระเยซูเกิดตามที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์คนเลี้ยงแกะแถวๆ นั้นก็ได้รับ แจ้งจากทูตสวรรค์ถึงข่าวดีอันนี้ ก็เลยแวะไปดูพระเยซู

30. อาจกล่าวได้ว่า คนกลุ่มแรกๆ ที่ได้เห็นพระเยซูคือคนเลี้ยงแกะ ซึ่งก็เป็นคนธรรดาๆ อีก ตรงนี้มีนัยยะ ว่าพระองค์มาเพื่อคนรากหญ้าจิงๆ

31. จริงๆ มีรายละเอียดอีกแยะ ถ้าทวิตเล่าไปเรือ่ยๆ คนอ่าน TL คงรำคาญมาก ไว้มีโอกาสจะเล่าให้ฟังในบลอคดีกว่า

32. คริสต์มาส ฉลองวันเกิดพระเยซู ว่าเรายินดีจังที่มีคนมาช่วยให้เรารอดจากบาป เกิดขึ้นในโลกแล้ว

33. แต่พี่อยากเล่าคือ ทำไมต้องดีใจ แล้วคนอะไรเนี่ย ทำให้เรารอดจากบาปกรรมได้ มีงี้ด้วยเหรอ?

34. ทำบาปเองก็ต้องชดใช้เองดิ กฏแห่งกรรม พระเยซูมาเกี่ยวอะไร? อันนี้ตะก่อนผมก็คิดแบบนี้ล่ะ

35. แต่ความเชื่อของคริสเตียน เชื่อว่า มนุษย์แบบเราๆ ท่านๆ ไม่ได้เป็นต้นกำเนิดบาปหรอก แต่คนเริ่มโน่น อดัม เอวา มานุดคู่แรก

36. ส่วนจะบาปอะไรอย่างไรที่มานุดคู่แรกทำ ไว้เล่าให้ฟังในบลอค เอาเป็นว่ารู้กันว่าคริสเตียนเชื่อว่าพวกเราไม่ได้บาปแต่ได้รับมรดกบาปมา

37.ทีนี้พอได้รับบาปมาเป็นมรดกแบบนี้ มนุษย์เราทำอะไรก็บาปไปหมด คนดีไม่บาปสักอย่างบริสุทธิ์เป๊ะๆ ไม่มีในโลก

38. ยิ่งคนพยายามทำดีแค่ไหนก็ไม่บริสุทธิ์สักกะที ยิ่งนานวันยิ่งห่วย ทำเรื่องร้ายๆบาปๆ เยอะขึ้นๆ

39. วันดีคืนร้าย พระเจ้าชักเคืองไอ้พวกนี้ ล้างโลกซะเลย ปล่อยฝนตกน้ำท่วมแต่ยังมีเมตตาเก็บไว้ครอบครัวนึงกับฝูงสัตว์ให้มันต่อเรือ พวกโนอาห์ไง

40. เล่าเรื่องโนอาห์เด๋วยาวอีก เอาเป็นว่าโนอาห์รอดพร้อมฝูงสัตว์และครอบครัวหลังจากอยู่ในเรือที่พระเจ้าดีไซน์ให้เขาต่อขึ้นมาเอง

41. นักโบราณคดีไปค้นพบเรือลำนี้จริงๆ นะ อยู่บนยอดเขาเลยตอนนี้เป็นซากเรือ ยังคงสภาพอยู่พอสมควรไป searchหาอ่านข่าวเอา

42. เอาเป็นว่าเรื่องยาวมาเรื่อยๆ แต่คนก็ยังบาปยังเละเทะกันต่อไป พระเจ้าเลยว่า แบบนี้ไม่ไหวยิ่งอยู่นานยิ่งเซ็งพวกมานุดพวกนี้

43. ด้วยความรักของพระเจ้า เลยหาวิธีเคลียร์กับมานุดหน่อย ไอ้ครั้นจะยกโทษบาปให้ก็ใช่ที่เพราะทุกอย่างมันมีกฏแห่งกรรมมันอยู่

44. มนุษย์ทำบาปก็ต้องรับผลของบาป เหมือนขับรถผิดกฏก็ต้องจ่ายค่าปรับแม้พ่อจะเป็นผู้พิพากษาก็เหอะ ก็ต้องจ่ายใช่เปล่า?

45. วิธีการของพ่อหรือพระเจ้าก็คือ ต้องตัดสินโทษตามจริง แต่เด๋วพ่อจ่ายค่าปรับให้เอง คือตัดสินด้วยควักเองด้วย ทำไงละทีนี้?

46. พระเจ้าจึงใช้พระเยซู ซึ่งเป็นพระบุตรของพระเจ้า (พระเจ้าแบ่งภาค) ลงมาเกิดเป็นมนุษย์เหมือนเราๆ ท่านๆ

47. ทั้งนี้เพื่อให้พระเยซูเข้าใจความเป็นมนุษย์ความเจ็บปวดหิวโหยโดนดูถูกเหยียดหยาม เหมือนเราทุกอย่าง

48. และที่สำคัญ คือให้วิถีชีวิตของพระเยซู สำแดงวิถีชีวิตความเป็นพระเจ้าบนโลกมนุษย์ใบนี้ให้เราเห็นผ่านทางคำสอนของพระองค์

49. พระเยซูมีเวลาสั่งสอนเพียงแค่ประมาณสามปี คือออกสั่งสอนตอน 30 และโดนตรีงกางเขนตายตอน 33

50. แต่คำสอนและวิถีชีวิต 3 ปีของพระองค์สั่นสะเทือนโลกและวิถีชีวิตคนได้ค่อนโลกมาจนถึงบัดนี้เลยทีเดียว

51. ภารกิจส่วนใหญ่ของพระเยซู คือ รักษาโรค คนตาบอดมองเห็น คนง่อยเดินได้ คนตายฟื้นคืนชีพ และสั่งสอนสิ่งที่ดีๆ ให้กับผู้คนในแถบทะเลทรายนั้น

52. พระเยซูไม่ใช่คนยุโรปหรือฝรั่งท่านเกิดที่เอเชีย ดังนั้นที่เราเข้าใจว่า พวกคริสต์เป็นศาสนาฝรั่งจึงไม่ถูกต้องนัก

53. ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ท่านออกสอนนั้น โดนเขม่นตลอด โดยพวกเคร่งศาสนาที่ตั้งตัวเป็นพวกปุโรหิต หรืออาจารย์ต่างๆ

54. พวกนี้ไม่ค่อย Happy กับพระเยซูเพราะรู้สึกจะดังเกินหน้าเกินตามีคนศรัทธามากเกิน อาจสะเทือนฐานอำนาจพวกเขาได้

55. ทั้งนี้สมัยนั้นเชื่อว่าคนที่ติดต่อกับพระเจ้าได้มีแค่พวกเขาซึ่งเป็นปุโรหิต หรือพูดง่ายๆ ตัวกลางติดต่อกับพระเจ้าเท่านั้น

56. ดังนั้นการจะติดต่อกับพระเจ้าบนสวรรค์ต้องผ่านพวกข้าฯ แต่พระเยซูดันกล้าประกาศว่า ข้านี่ล่ะลูกพระเจ้า

57. การประกาศว่า เราคือบุตรของพระเจ้าในสมัยนั้น ถือว่าโคดกล้าเลย เพราะโอกาสตายสูง ข้อหาหมิ่นพระเจ้า

58. พระเยซูก็โดนยัดข้อหานี้ล่ะ ในท้ายสุด โดยพวกฟาริสีหรือพวกนักบวชพวกนี้เล่นเกมส์เอาม๊อบมาบีบเจ้าเมืองให้ตรึงกางเขนพระองค์

59. เจ้าเมืองก็โอเคนะ ยังให้โอกาสพระองค์กลับคำเสีย..ว่าไม่ใช่พระบุตรของพระเจ้า เพราะใจก็อยากช่วย

60. แต่พระเยซูแมนมาก..ยืนยันคำเดิม บุตรพระเจ้า...ตายสิครับพี่น้องแบบนี้

70. อย่างที่บอกตอนต้น กฏแห่งกรรมมันมี ทำบาปก็ต้องจ่ายราคาค่าบาป แต่พอมีพระเยซูมาทุกค่าปรับตกเบิกลงที่พระเยซูหมด
61. เคยมีคนวิเคราะห์ว่าพระเยซูนี่เป็นพวกลวงโลก คือไม่ได้เป็นบุตรพระเจ้าแต่สร้างภาพสร้างกระแส

62. ลองคิดกันเล่นๆ ดู ถ้าไม่ใช่พวกหลอกลวง ก็ต้องเป็นคนบ้าแบบสุดๆ แน่ๆ สำหรับพระเยซู เพราะอะไรเหรอครับ?

63. ถ้าพระเยซูโกหกคน ทีนี้โดนทั้งเฆี่ยนทรมาณแทบตาย จะโดนฆ่าแล้วเจ้าเมืองให้โอกาสกลับคำ ถ้าเป็นพวก18มงกุฏรับรองรีบสารภาพชิ่งก่อนเลย

64. แต่ถ้าเป็น18มงกุฏแต่ยังยืนยันหลอกต่อจนเอาไปตรึงกางเขนตาย..คนๆนี้ไม่บ้าก็ต้องโง่ขนาดหนัก

65. ผมจึงมองว่าเรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลเลย ถ้าพระเยซูไม่มั่นใจในความเป็นพระบุตรของพระเจ้า

66. ทำไมพระเยซูต้องยอมตายด้วย ชอบความเจ็บปวดหรือสะใจ หรือท่านจะดราม่า?

67. ความจริงก็คือ การตายของพระเยซู เป็นหนึ่งในแผนการปรองดองแห่งสวรรค์ของพระเจ้าที่กระทำให้มนุษย์

68. พระเยซูรู้แต่แรกแล้วว่าต้อง dead แน่ๆ เพราะพระเจ้าให้มาปิด job นี้โดยตรงเลย

69. เพราะการตายของพระเยซูงานนี้ เป็นงานสำคัญ เพื่อจ่ายค่าปรับ รับโทษความบาปที่อดัมและมนุษย์ก่อนหน้านี้ร่วมกันทำ

71. พระเยซูโดนเฆี่ยนโดนยำโดนทรมาณ โดนตอกตะปูกับมือเท้าบนกางเขน จริงๆเรียกทูตสวรรค์มาช่วยก็ได้

72. สมัยก่อนผมก็งง อารายกัน ระดับบุตรพระเจ้า ตายง่ายๆ งี้เลยเหรอ ทำไมไม่เสกไรต่อไรมาช่วยเลย หน่อมแน้มมาก

73. แต่ภายหลังมาเข้าใจ ว่าที่พระเยซูไม่แสดงปาฏิหารย์อะไรเลย ก็เพราะต้องการให้แผนการของพระเจ้าสำเร็จ

74. แผนการที่ว่าก็คือ การรับโทษความบาปทั้งหมดแทนเรา พระเจ้าก็ปล่อยให้พระเยซูโดนยำเละเทะเลย

75. หาหนัง Passion of the Christ มาดูเหอะ จะเห็นขั้นตอนการยำที่โคดๆ เละเลย เลือดท่วมสยองมาก

76. ต้องยอมรับว่าพระเยซูนี่โคดอึด เพราะแกเป็นช่างไม้มาก่อน คงบึ๊กน่าดู โดนยำขนาดนั้นยังไม่ตาย

77. การลงโทษที่พระเยซูโดนนั้น อย่างโหด หลายคนตายก่อนได้ขึ้นตรึงกางเขน

78. ทั้งโบยทั้งเฆี่ยนยังไม่พอ ให้แบบกางเขนอันเบ่อเริ่มขึ้นภูเขาอีก ร่างกายสภาพนั้นคิดเอาแล้วกัน โรมันแม่งโคดโหด

79. ไอ้ฉากโหดสุดๆ คือ ตรึงกางเขนตอกทั้งมือทั้งเท้าด้วยตะปูติดกับไม้กางเขน สยดสยองดีแท้

80. พระเยซูก็หลุดเหมือนกันะ คือเจ็บสุดๆ อ่ะ ช่วงนั้น ถึงกับร้องเรียกว่า "พระบิดาไปไหนไฉนทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย"

81. แท้จริงแล้ว อันนี้ก็คือ การเฉ่งหนี้กันครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติเลยทีเดียว

82. คือถ้าต่อไปนี้ ใครเชื่อในพระเยซูว่าท่านเคลียร์หนี้ให้แล้ว ถือว่าคุณปลอดหนี้กับพระเจ้า เป็นคนชอบธรรมสะอาดในสายตาGod

83. หมายความว่า บาปกรรม เวรกรรม ตามเราไม่ได้อีกต่อไป เพราะพระเยซูเฉ่งหนี้แทนเราแล้ว

84. บาป กฏแห่งกรรมไม่ใช่ไม่มี มันมี แต่เรารอดเพราะว่า พระเยซูจ่ายแทนเรา (ถ้าเราเชื่อในพระเยซู)

85. เทียบให้เห็นง่ายๆ คือ ฝนมันก็ยังตก เราอยู่ใต้ฟ้าก็ต้องเปียก แต่เรามีร่มแห่งพระคุณของพระเยซู เราเลยยืนกลางฝนได้ไม่เปียก

86. ดังนั้นคริสเตียน จึงไม่กลัวผี ไม่กลัวเวรกรรม เพราะเรามั่นใจในโลหิตพระเยซูที่จ่ายหนี้แทนเราไปแล้ว (แต่เราก็ไม่ทำบาปนะ)

87. ทำไมคริสเตียนไม่อยากทำบาป เพราะเรารู้ว่า พระเจ้ารักเราขนาดยอมให้ลูกตัวเองลงมาจ่ายหนี้แทนเรา

88. คริสเตียนไม่ทำบาป ไม่ใช่เพราะกลัวบาป แต่เพราะเรารักพระเจ้ากับพระเยซูและรู้ว่าพระองค์เสียสละมากแค่ไหนเพื่อเรา

(ข้อ 89-98 ไม่มีนะครับ ผมเรียงลำดับเลขกระโดดข้ามไปเอง)

99. บางท่านอาจฟังดูแล้วเหมือนนิยายไร้สาระ..แต่ถือว่าเป็นเกร็ดแบ่งปันกันในวันคริสต์มาส

100. แกนหลักของคริสเตียน คือ ความรัก ถ้าเรามีความรัก เราจะไม่ทำให้คนรักเรา เสียใจ

101. เราจะไม่ทำให้พระเจ้าพระเยซูเสียใจ เพราะเราซึ้งในความรักและเสียสละของพระองค์

102. เกือบตีหนึ่ง ขอจบซีรี่สั้นๆ วันคริสต์มาส เกี่ยวกับความเป็นมาของพระเยซูกับภารกิจของพระองค์แบบย่อๆ

103. ถ้ามีแฟนคลับ สนใจอยากฟังจริงๆ จะเขียนเล่าเป็นซีรี่แบบง่ายๆ ไม่ใช่แนวศาสนาให้คนพุทธอ่านได้อิสลามอ่านได้

104. ถ้ามีคนสนใจ ก็จะเริ่มเขียนเล่าให้ฟังนะครับ ตอนนี้ผมมีบลอคเกี่ยวกับพระเยซูอยู่ แต่ไม่ได้เล่าแบบนี้ >> http://BibleLoveLetter.blogspot.com

ที่มาของ "พระนามพระเยซู"

2010-12-23T23:09:00.000-08:00

ผมเขียนเรื่องนี้เพราะคืนนี้เป็นคืนก่อนวันคริสต์มาส (Christmas Eve) ซึ่งถือต่อๆ กันมา โดยประมาณว่าช่วงนี้ของเดือนธันวาคม (เนื่องจากในอดีตไม่ได้มีการจดบันทึกเป็นวันที่ที่แน่นอนไว้) พระเยซูได้กำเนิดขึ้นมาบนโลก สิ่งที่น่าสนใจคือ พระนามของพระองค์ซึ่งปรากฏอยู่ในพระคัมภีร์ไบเบิ้ลและที่ต่างๆ บางทีก็เรียก "เยซู" บางทีก็เรียก "พระคริสต์" บางคนก็เรียกเต็มยศว่า "พระเยซูคริสต์" ผมไปอ่านพบหนังสือที่น่าสนใจที่อธิบายเกี่ยวกับพระนามของพระองค์ไว้ค่อนข้างสมบูรณ์และอ่านเข้าใจง่าย จึงขอคัดลอกมาให้ท่านผู้อ่านได้อ่าน ในวันคริสต์มาสปีนี้ ครับ...

บางครั้งพระคัมภีร์เรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" บางครั้งก็เรียกว่า "บุตรมนุษย์" สองพระนามนี้แสดงถึงความกลมเกลียวระหว่างสองสภาพของพระเยซู คือ สภาพเป็นพระเจ้าและสภาพเป็นมนุษย์ มิใช่ว่า พระองค์ทรงเป็นครึ่งต่อครึ่งระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าเต็มบริบูรณ์และทรงเป็นมนุษย์เต็มบริบูรณ์ ไม่มีทางที่จะแยกสองอย่างนี้ออกจากกัน และไม่มีทางที่อย่างหนึ่งอย่างใดจะลดน้อยถอยลงไปได้

ในพระคัมภีร์ใหม่มีหลายชื่อหลายนาม ทั้งคำอุปมาและภาพพจน์หลายคำที่หมายถึงพระเยซู แต่โดยมากเรียกว่า "พระเยซูคริสต์" คำว่า “เยซู” เป็นชื่อธรรมดา คงมีเด็กชายชาวยิว หลายคนที่ชื่อ “เยซู” เหมือนกัน ในภาษายิวคำว่า “เยซู” มีความหมายว่า “พระเจ้าทรงช่วยให้รอด” จึงเป็นชื่อเหมาะสมมากสำหรับพระเยซูคริสต์ อันที่จริงพระเจ้าทรงให้ตั้งชื่อนี้โดยรับสั่งไว้ว่า “จงเรียกนามท่านว่า เยซู เพราะว่าท่านเป็นผู้ที่จะโปรดช่วยชนชาติของท่าน ให้รอดจากความผิดบาปของเขา”

คำว่า คริสต์ เป็นคำทับศัพท์ ซึ่งแปลมาจากภาษากรีก (ภาษาของพระคัมภีร์ใหม่) ตรงกับคำว่า เมสสิยาห์ ซึ่งเป็นภาษาฮีบรู (ภาษาของชาวยิว) ความหมายของสองคำนี้คือ “เจิมหรือชโลม” ในสมัยโบราณประชาชนได้มีพิธีใช้น้ำมันเจิมผู้สำคัญเช่นกษัตริย์หรือปุโรหิต เพื่อเป็นการแยกตั้งผู้นั้นไว้สำหรับกิจการพิเศษ ผู้ยิ่งใหญ่ที่พวกชาวยิวคอยอยู่ตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ เขาเรียกว่า “พระเมสสิยาห์” พระเยซูทรงเป็นพระเมสสิยาห์หรือพระคริสต์นั้น พระเจ้าทรงเจิมพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เป็นการแยกตั้งพระองค์ไว้ เพื่อปฏิบัติพระราชกิจในฐานะเป็นพระผู้ช่วยให้รอดสำหรับมนุษย์ทั้งหลาย

น่าเสียใจที่ชาวยิว ส่วนใหญ่ ไม่ยอมรับว่า พระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์ พวกเขาไม่ต้องการคนที่จะช่วยคนบาปให้รอดพ้นจากอำนาจของความบาป แต่เขาต้องการคนที่จะช่วยชาติให้รอดพ้นจากอำนาจของพวกโรมที่ครอบครองเขาอยู่ ตามความคิดของชาวยิว พระเมสสิยาห์จะเป็นผู้เข้มแข็งในการสู้รบ เพื่อจะได้ช่วยกู้ประเทศชาติ เขาจึงไม่ยอมเรียกพระเยซูว่า พระเมสสิยาห์ ไม่ยอมเรียกว่าพระคริสต์ ส่วนคนอื่นๆ เชื่อในพระเยซูยึดมั่นในพระองค์ว่า เป็นพระผู้ช่วยเขาให้รอดจากความผิดบาปของตน พวกของพระคริสต์นี้เรียกว่า “คริสเตียน”

หลังจากสมัยพระเยซู ความหมายเดิมของคำว่า “พระคริสต์” ค่อยๆ เจือจางลง จนกลายเป็นเพียงพระนามของพระองค์อีกพระนามหนึ่ง ซึ่งไม่ค่อยจะเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์ของพวกชาวยิว ตั้งแต่นั้นมาคำว่า "พระเยซู" และคำว่า "พระคริสต์" ใช้แทนกันได้ ไม่ว่าจะพวกคริสเตียน หรือคนโดยทั่วไป

ที่มา : หนังสือ “พระเจ้าของคริสเตียน” โดย ดอน เฟล็มมิ่ง สำนักพิมพ์ ประเสริฐบรรณศาสตร์

ความเชื่อ ใน "ความโปรดปรานของพระเจ้า"

2010-10-06T23:53:00.000-07:00

มีคำกล่าวไว้ว่า "ความเชื่อให้พลังอำนาจแก่ มนุษย์ในการเอาชนะโลกนี้ได้" แต่สิ่งที่เราเห็นทุกวันนี้ก็คือ ความเชื่อของผู้คนมากมาย ถูกสั่นคลอนและพังทลายลง เพราะปัญหาที่รุมเร้าจนเขาไม่สามารถรับหรือทนได้อีกต่อไป ความเชื่อนั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า จึงเป็นการยากที่จะใช้มันมาจัดการกับปัญหาที่เห็นๆ ต่อหน้าต่อตา เช่น ปัญหาเรื่องเงิน ปัญหาหนี้สิน หรือปัญหาชีวิต เรื่องของความเชื่อ จึงมีความน่าสนใจที่จะหยิบยกมาเล่าให้ฟังวันนี้

สำหรับคริสเตียนแล้ว ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าสถิตย์อยู่กับเรา ตลอดเวลาและในทุกๆ สถานการณ์ ทำให้เกิดความมั่นใจในการก้าวพ้นผ่านปัญหาอุปสรรคต่างๆ ในชีวิต แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นคือ พลังของการพูดในสิ่งที่ตัวเองเชื่อออกมาอีกด้วย ตัวอย่างที่ขอยก มาเล่าให้ฟังคือ ตอน ที่พระเยซูคริสต์ ทรงสาปต้นมะเดื่อว่า "ตั้งแต่นี้ไปจะไม่มีใครได้กินผลจากเจ้าเลย" (มาระโก 11:14) ถ้ามองด้วยสายตาในชาวโลก สิ่งที่พระเยซูทรงกระทำ อาจจะดูแปลกๆ เพราะพูดกับต้นไม้ สั่งกับต้นไม้ แต่พระองค์ทรงต้องการแสดงให้เราเห็นเป็นตัวอย่างว่า มีพลังอำนาจอยู่ในคำพูดของเรา เราสามารถพูดเพื่ออวยพรหรือพูดเพื่อสาปแช่งก็ได้ ด้วยปากของเรา เพราะสิ่งที่เราพูดออกมานั้นจะสะท้อนสิ่งที่เราคิดและเชื่ออยู่ในจิตใจของเรา

ในวันรุ่งขึ้นเมื่อพระเยซูคริสต์เสด็จผ่านต้นมะเดื่อ สาวกของพระองค์ก็ทูลพระองค์ว่า ต้นมะเดื่อที่ทรงสาปไว้นั้นเหี่ยวเฉาไปแล้ว สิ่งที่น่าสนใจคือ คำตรัสตอบของพระเยซูคริสต์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ว่า "จงเชื่อ พระเจ้า" (มาระโก 11:22) และพระองค์ยังทรงสรุปความด้วยว่า "เหตุฉะนั้น เราบอกท่านว่า ไม่ว่าท่านอธิษฐานทูลขอสิ่งใด จงเชื่อว่า จะได้รับ แล้วท่านจะได้สิ่งนั้น" (มาระโก 11:24)

องค์พระเยซูคริสต์ ให้ความสำคัญกับพลังแห่งคำพูดและความเชื่อ เป็นอย่างมาก เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากเหตุการณ์ตอนนี้ อย่างแรก คือ ในคำพูดมีพลัง ถ้าเป็นคำพูดที่เต็มเปี่ยมได้ด้วยความเชื่อ สามารถสั่งได้ทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ หรือแม้แต่ตัวเราเอง เราควรใช้คำพูดของเราในการอวยพรตัวเราและผู้อื่น ไม่ใช่แช่งด่า อย่างที่สอง คือ ให้หลีกเลี่ยงการพูด การคิดอะไรก็ตามที่ทำให้เราอ่อนแอลง จงพูดและคิดเฉพาะสิ่งที่ทำให้เรามีพลังมีความเข้มแข็งเพิ่มมากขึ้น นั่นคือคิดและใคร่ครวญถึงถ้อยคำของพระเจ้า คำสัญญาของพระองค์ รวมถึง ความชอบธรรมที่เราได้รับจากพระองค์ ผ่านทางโลหิตขององค์พระเยซูคริสต์

หลายคนอาจสงสัยว่า แล้วเราจะมีสิทธิอำนาจอะไรถึงสามารถอวยพรตัวเองได้ ขอให้จดจำไว้ในใจเสมอว่า คริสเตียนทุกคนมี "ความโปรดปรานของพระเจ้าอยู่เหนือเรา" คำว่าโปรดปราน แปลว่า การแสดงความกรุณาอย่างมากกว่าปกติธรรมดา เราได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า ไม่ใช่เพราะว่าตัวเราเป็นคนดีหรือน่ารักมากกว่าคนอื่น แต่เป็นเพราะองค์พระเยซูคริสต์พระบุตรของพระเจ้า ทรงยอมเสียสละไถ่เราด้วยโลหิตของพระองค์บนไม้กางเขน เมื่อสองพันกว่าปีที่แล้ว นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เราเป็นผู้ชอบธรรมและได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า

เราสามารถดำรงชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์ที่สับสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยปัญหาได้ก็เพราะเรามีความมั่นใจว่า พระเจ้าทรงรักและโปรดปรานเราเป็นที่สุด ในทุกสถานการณ์ของชีวิต ในทุกคลื่นลมและมรสุม ที่โหมกระหน่ำเข้ามาในชีวิตของเราอย่างไม่หยุดหย่อน พระเจ้าของเราทรงสถิตย์อยู่กับเราเสมอ พระองค์ไม่เคยทอดทิ้งเราแม้แต่วินาทีเดียว สิ่งที่เกิดขึ้นกับ โยเซฟ ในพระคัมภีร์ เป็นการยืนยันว่า พระเจ้าสถิตย์อยู่กับเราตลอดเวลา เช่น ในพระธรรม กิจการ 7:9-10 โยเซฟโดนขายไปเป็นทาสอยู่ที่ประเทศอิยิปต์ แต่พระเจ้าสถิตย์อยู่กับเขา และช่วยให้เขาพ้นจากความทุกข์ร้อน ทั้งปวง...
ความทุกข์ร้อน "ทั้งปวง" พระเจ้าของเราจะนำเราให้ผ่านพ้นไปได้ทั้งหมด พระองค์จะทรงช่วยเหลือเราเหมือนที่พระองค์ได้สถิตย์อยู่กับโยเซฟ และช่วยเหลือเขาให้พ้นจากความทุกข์ร้อนทั้งปวงมาแล้ว

นับจากวันนี้ แม้ว่าเราจะเผชิญความทุกข์ยากลำบากเพียงไหน เราไม่จำเป็นต้องทุกข์ร้อนหรือกังวลใจ อีกต่อไป เราไม่จำเป็นต้องไปอิจฉาใคร เราไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการสกปรกเพื่อให้เราก้าวหน้ากว่าใคร ขอเพียงให้เราเชื่อและมั่นใจในความ "โปรดปรานที่พระเจ้าทรงมีต่อเรา" ยิ้มรับกับทุกสถานการณ์และเผชิญหน้ากับปัญหาอย่างไม่กลัวเกรงสิ่งใด เพราะเรามีพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และอยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง สถิตย์อยู่กับเราตลอดเวลา เหมือนที่พระธรรม สดุดี 89:17 กล่าวไว้ว่า "เพราะพระองค์ทรงเป็นเกียรติสิริ และเป็นกำลังของพวกเขา โดยความโปรดปรานของพระองค์ พระองค์ทรงเชิดชูพลังอำนาจ ของข้าพระองค์ทั้งหลาย"

พระสิริมีแด่พระเจ้า

ขอบคุณข้อมูลจากคำเทศนาของ ศิษยาภิบาล นาธาน กอนไม แห่ง คริสตจักรพระคุณเต็มล้น..ที่หนุนใจอย่างมากสำหรับการเขียนบทความนี้ ท่านที่สนใจสามารถร่วมนมัสการและฟังเทศนา โดยสามารถอ่านรายละเอียดได้ที่ www.agcasia.org

ทำลายความรัก...ด้วยการ..ให้ ?

2010-07-18T18:57:00.000-07:00

เรามักได้ยินบ่อยๆ ในหมู่คริสเตียนว่า พระเจ้าเป็นความรัก (God is Love) หรือ แม้แต่ รักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง ซึ่งถือเป็นหลักการสำคัญสำหรับคริสเตียนที่พระเจ้าประทานไว้ให้เราปฏิบัติตาม คริสเตียนจะให้ความสำคัญกับเรื่องความรักมากที่สุด (1 โครินธ์ 13:13) แต่สิ่งที่ผมอยากแบ่งปันให้ฟังวันนี้ คือเรื่องความรักอีกแบบ เป็นแบบที่พระเจ้าไม่ต้องการให้เรามี...

ฟังดูแล้วอาจจะรู้สึกแปลกๆ ก็ในเมื่อจั่วหัวไว้ว่า พระเจ้าเป็นความรัก ความรักสำคัญที่สุด อยู่ดีๆ ทำไมถึงบอกว่ามีความรัก แบบที่ "พระเจ้าไม่ต้องการให้เรามี" ด้วยเหรอ? ความรักแบบที่ผมกำลังพูดถึงนั้น คือ "ความรักในเงินทองและทรัพย์สิน" ผมอยากจะขอทำความเข้าใจให้ชัดเจนก่อนว่า พระเจ้าไม่ได้ทรงรังเกียจคนรวย และพระองค์มีพระประสงค์จะให้เราทุกคนมีความ รุ่งเรืองบริบูรณ์ แต่ความรวยหรือความรุ่งเรืองบริบูรณ์ใน สายพระเนตรของพระเจ้า หมายถึงมีความสุขครบทุกด้าน ไม่ใช่แค่เรื่องเงินทอง ไม่ใช่แค่เรื่องทรัพย์สมบัติ ไม่ใช่แค่เรื่องหน้าที่การงาน ไม่ใช่แค่เรื่องครอบครัว แต่เป็นทุกเรื่องทุกด้าน พระเจ้าไม่ต้องการให้เราเป็นแค่คนร่ำรวย แต่มีปัญหาชีวิต มีปัญหาครอบครัว มีปัญหาสุขภาพ ดังนั้น นิยามความรวยของพระเจ้ากับของโลก จึงไม่เหมือนกัน และ ความร่ำรวยบริบูรณ์ของพระเจ้าจะนำมาซึ่งสันติสุขที่ถาวรมั่นคงกว่าความสุขที่มาจากความร่ำรวยเงินทองตามสายตาของชาวโลก

สิ่งที่อยากหยิบยกมาเล่าให้ฟังในวันนี้คือข้อพระคัมภีร์ มัทธิว 19:16-21 ซึ่งเป็นตอนที่เศรษฐีหนุ่มมาถามถึงวิธีมีชีวิตนิรันดร์ หรือการเข้าสู่แผ่นดินสวรรค์ของพระเจ้า ชายคนนี้ร่ำรวยมากและถือปฏิบัติตามกฏเกณฑ์ทางศาสนาในเวลานั้นอย่างเคร่งครัด จึงมั่นใจว่าตัวเองทำดีทำครบหมดแล้ว แต่เมื่อเจอคำตอบของพระเยซูเข้าไป ถึงกับอึ้ง และเดินจากไปด้วยความเสียใจ เพราะไม่สามารถทำได้ คำตอบที่พระเยซูบอกวิธีเข้าสู่แผ่นดินสวรรค์และมีชีวิตนิรันดร์ให้เขาคือ

"จงไปขายทุกสิ่งที่มีและแจกจ่ายให้คนยากจนแล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงตามเรามา" (มัทธิว 19:21)

ความน่าสนใจอยู่ตรงคำที่ว่า "ขายทุกสิ่งที่มีและแจกจ่ายให้กับคนยากจน" พระเยซูต้องการสื่ออะไรบางอย่างผ่านตรงนี้ ถ้าเราขายทุกสิ่งที่มีได้ แสดงว่า เราไม่มีความรัก หรือยึดติดในทรัพย์สินของเรา และ พระองค์ยังได้เปิดเผยเคล็ดลับที่สำคัญที่สุด ในการฆ่าความรักหรือลุ่มหลงในทรัพย์สินนั่นก็คือ การ ให้ หรือ แจกจ่าย ให้ผู้อื่นที่มีความต้องการหรือขาดแคลน ซึ่งก็คือ "คนยากจน" ในข้อพระคัมภีร์นี้นั่นเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมาก คนในปัจจุบัน อยากเป็นผู้รับ มากกว่า ที่จะเป็นผู้ให้ ออกไป พระคำของพระเจ้าได้กล่าวถึง การตัดความรักหรือลุ่มหลงในทรัพย์สินเงินทอง ด้วยยาขนานเอกที่ชื่อว่า "การให้" ไว้ในพระคำของพระองค์หลายตอนด้วยกัน ผมขอยกตัวอย่างมาบางตอนเช่น

"...ก็ขอให้ท่านเป็นเลิศในการ ให้ ด้วยใจเมตตาเช่นกัน" (2 โครินธ์ 8:7) NIV

"จง ให้ แล้วท่านจะได้รับ..." (ลูกา 6:38) NIV

ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่า "การให้" ถือเป็นหัวใจสำคัญที่พระเจ้าได้ทรงสอนเรา หลายคนคิดว่ายิ่งให้ ยิ่งหมด แต่ในวิถีทางของพระเจ้า ยิ่งให้ยิ่งได้รับกลับมา มากกว่าเดิม พระเจ้ายังทรงสอนเราให้ได้คิดต่ออีกว่า การให้นั้นต้องให้ด้วยใจยินดี ต้องการช่วยเหลือคนที่ขาดแคลนหรือจำเป็น และเป็นการให้ที่ไม่ฝืนใจให้หรือให้เพราะรู้สึกผิด ถ้าเราฝึกฝนการให้ด้วยใจยินดีบ่อยๆ จนเคยชิน สม่ำเสมอเป็นนิสัย สิ่งนี้ล่ะ จะเป็นตัวทำลายความรักและลุ่มหลงในทรัพย์สิน ได้ เพราะพระเจ้าไม่ทรงปรารถนาให้เรามีความรักชนิดนี้อยู่ในตัวเรา

นอกจากนั้น ขณะที่คุณกำลัง ให้ ออกไป คุณกำลังประกาศให้คนอื่นๆ รู้ว่า ฉันเป็นผู้ได้รับพระพร จากพระเจ้าอย่างเต็มล้น ฉันจึงยินดีและเต็มใจแจกจ่ายออกไปให้ผู้ที่กำลังขาดแคลนหรือต้องการความช่วยเหลือ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความรักของพระเจ้าที่สถิตย์อยู่ในตัวฉัน คุณสามารถเริ่มให้ได้ตั้งแต่สิ่งของเล็กๆ น้อยๆ จนกระทั่งถึงของใหญ่ ตามกำลังความสามารถของตน เริ่มฝึกการให้ตั้งแต่วันนี้ เพื่อตัดความรักในทรัพย์สินเงินทอง ความรักแบบที่พระเจ้าไม่ทรงปรารถนาให้เรามี เพื่อความเติบโตในฝ่ายวิญญาณและสำแดงพระเจ้าในชีวิตเราให้กับผู้อื่นได้เห็น

พระสิริมีแด่พระเจ้า

(ขอบคุณข้อมูลและคำเทศนาของ อ. นาธาน กอนไม แห่ง คริสตจักรพระคุณเต็มล้น..ที่หนุนใจอย่างมากสำหรับการเขียนบทความนี้ ท่านที่สนใจสามารถร่วมนมัสการและฟังเทศนาได้ที่ www.agcasia.org)

ภาษาแปลกๆ กับ ความเชื่อของคริสเตียน

2010-06-30T17:53:00.000-07:00

สำหรับผู้ที่ไม่ใช่คริสเตียน และได้มีโอกาสไปโบสถ์บางแห่ง ในช่วงเวลาขณะนมัสการอาจจะได้ยิน เสียงคนพูดภาษาที่ฟังไม่คุ้นหู ไม่ใช่ภาษาไทย ไม่ใช่ภาษาอังกฤษและไม่ใช่ภาษาใดๆ ที่คุณจะฟังรู้เรื่องได้เลย เพราะนั่นคือ "ภาษาแปลกๆ"

คำว่า "ภาษาแปลกๆ" ในพระคัมภีร์ไบเบิ้ล ใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษ แทนอยู่หลายคำ เช่น speak in tongues ซึ่งถ้าแปลตรงตัวก็แปลว่า พูดภาษาลิ้น บางทีก็ใช้ว่า Unknown Language หรือภาษาที่ไม่มีใครรู้ และบางทีก็ใช้ตรงๆ คือ Strange Language ซึ่งก็แปลว่า ภาษาแปลกๆ

ทีนี้ความแปลกของภาษานี้อยู่ตรงไหน ก็อยู่ตรงที่ไม่มีใครฟังมันรู้เรื่องมันก็เลยแปลก แล้วจริงๆ คนที่พูดเขาจะพูดทำไม? และที่พูดนั้นมั่วหรือเปล่า? หลายครั้งการพูดภาษาแปลกๆ ทำให้คนซึ่งไม่ได้เป็นคริสเตียนหรือไม่เคยอ่านพระคัมภีร์ จะรู้สึกงงว่า ตอนนี้เราหลงอยู่ในดงคนบ้าหรือวิกลจริตหรือเปล่า? เพราะภาษาที่ใช้พูดนั้น มีตั้งแต่พึมพำ เงียบๆ ไปจนถึง โหวกเหวก โวยวาย

สำหรับในเรื่องนี้นั้น มี กล่าวถึงไว้ใน ไบเบิ้ล หลายแห่ง แต่ที่จะหยิบยกมาเล่าให้ฟังวันนี้มาจาก 1 โครินธ์ 14: 2-4 ในข้อพระคัมภีร์นี้ ผู้เขียนคือท่านเปาโล ได้กล่าวถึงการพูดภาษาแปลกๆ ไว้ว่า เป็นภาษาที่ไม่ได้มีไว้ใช้กับมนุษย์ แต่เป็นภาษาที่เราไว้ทูลต่อพระเจ้า เหตุว่าภาษาที่เราพูดนี้จะไม่มี มนุษย์คนใดสามารถเข้าใจได้ ดังนั้นการพูดภาษาแปลกๆ จะทำให้ผู้พูดนั้นเจริญขึ้น แต่ฝ่ายเดียว เพราะคนอื่นที่ได้ยินได้ฟังไม่ได้รู้เรื่องหรือเข้าใจด้วย แต่ท่านเปาโลเองได้ตั้งข้อสังเกตุ เกี่ยวกับประเด็นนี้ไว้ใน 1 โครินธ์ 14:18-19 ซึ่งกล่าวโดยสรุปว่า ท่านเองก็สามารถพูดภาษาแปลกๆ ได้เหมือนกัน ซึ่งอาจจะมากกว่าหลายๆ คนด้วยซ้ำไป แต่สำหรับในคริสตจักร ท่านมองว่าควรใช้ภาษาที่คนทั่วๆ ไป จะเข้าใจได้ ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการสื่อสารกับคนที่ยังไม่รู้หรือเข้าใจเกี่ยวกับคริสเตียน มิเช่นนั้นแล้ว คนเหล่านี้เมื่อได้ยินได้ฟังภาษาแปลกๆ จะคิดว่าพวกคริสเตียนนี่เหมือนคนบ้า (1 โครินธ์ 14:23)

ท่านเปาโลไม่ได้ต่อต้านการพูดภาษาแปลกๆ ดังที่กล่าวไว้ใน 1 โครินธ์ 14:2 ว่า การพูดภาษาแปลกๆ เป็นการทูลต่อพระเจ้า แต่สิ่งที่ท่านเป็นกังวลคือ การพูดภาษาแปลกๆ กับคนที่ยังไม่ได้เป็นผู้เชื่อ จะทำให้เขาไม่เข้าใจ และพาลคิดไปว่า พวกคริสเตียนนี่เสียสติ ดังนั้นในประเด็นเกี่ยวกับการพูดภาษาแปลกๆ นี้ แม้แต่ในหมู่คริสเตียนเอง ยังมีความเห็นที่แตกต่างกัน โดยแต่ละแห่งหรือนิกายก็ตีความพระคัมภีร์ไปตามที่ตัวเองคิดและเชื่อ รวมทั้งมีการอ้างอิงเพียงบางตอน เพื่อสนับสนุนความคิดและความเชื่อของนิกายตน

อย่างไรก็ตาม มีผลการวิจัยของสถาบันทางการแพทย์ของต่างประเทศ ได้ทำการแสกนสมองของ ผู้ที่พูดภาษาแปลกๆ พบว่า มีการทำงานที่แตกต่างจากการอธิษฐานในภาษาท้องถิ่นของตนเช่นภาษาอังกฤษ ซึ่ง สนับสนุนความเชื่อของกลุ่มที่บอกว่า ภาษาแปลกๆ เป็นภาษาฝ่ายวิญญาณที่เราสามารถทูลสิ่งต่างๆ โดยตรงต่อพระเจ้า ซึ่งผลงานวิจัยนี้ ผมได้นำคลิปจาก Youtube มาให้ท่านผู้อ่านได้ลองชมด้วย และท่านสามารถใช้วิจารญาณ ในการรับชมและรับฟัง

หลายท่านถามมุมมองส่วนตัวของผม ในประเด็นเกี่ยวกับภาษาแปลกๆ ขอย้ำตรงนี้ก่อนว่าเป็นมุมมองส่วนตัว นะครับ ในอดีต ผมไม่เชื่อในเรื่องภาษาแปลกๆ และเห็นด้วยกับท่านอาจารย์เปาโลว่า ถ้าเราพูดไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะต่อหน้าคนหมู่มากที่มีผู้ที่ยังไม่เข้าใจหรือยังไม่ได้เป็นผู้เชื่ออยู่ด้วยนั้น มันจะดูเหมือนเป็นแหล่งประชุมคนบ้า หรือ พวกคลั่งศาสนา

แต่หลังจากที่ผมได้ อธิษฐาน ภาษาแปลกๆ อยู่คนเดียว ในห้องในตอนเช้า ในเวลาที่ผมเฝ้าเดี่ยว (quiet time) ผมได้พบว่า การอธิษฐานของผมทรงพลังขึ้น มีกำลังใจดีขึ้น อธิษฐานได้ยาวขึ้นและมีสมาธิในการอธิษฐาน เกิดความสงบขึ้น ส่วนตัวผมนั้นแม้จะไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูดออกไประหว่างอธิษฐาน แต่ ผมสามารถรู้สึกและสัมผัสได้ถึงการติดสนิทกับพระเจ้าและพระวิญญาณบริสุทธิ์

ดังนั้น ในส่วนตัวของผม การอธิษฐานด้วยภาษาแปลกๆ สามารถเสริมสร้างตัวเราได้ แต่ควรอธิษฐานอยู่คนเดียว ในเวลาส่วนตัว การอธิษฐานหรือพูดภาษาแปลกๆ ในคริสตจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อหน้าผู้ที่ยังไม่ได้รับเชื่อ ไม่น่าจะเป็นการสมควรนัก เพราะจะทำให้เขารู้สึกสับสนและมองคริสเตียนไปในแง่ลบ นอกเสียจากว่า มีคนแปล ภาษาแปลกๆ นั้นเป็นภาษาถิ่นที่คนนั้นเข้าใจได้ และไม่ควรแย่งกันพูดจนฟังไม่ได้ศัพท์ ควรจะพูดทีละคนและมีคนแปล ถ้าไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ควรหลีกเลี่ยงการพูดภาษาแปลกๆ ในคริสตจักรครับ

ธวัชชัย เกิดประดับ

1-07-2010

ข่าวประเสริฐและความชอบธรรม คืออะไร?

2010-01-31T01:35:00.000-08:00

ในสมัยที่ยังไม่ได้เป็นคริสเตียน มักได้ยินคำๆ หนึ่งเสมอๆ นั่นคือคำว่า ข่าวประเสริฐ หรือ Good News คร้้งแรกๆ ก็นึกว่าเป็นข่าวดี หรือ ลายแทงขุมทรัพย์ทางปัญญาอะไรสักอย่าง

พอได้เข้ามาเป็นคริสเตียนใหม่ๆ ได้รับการบอกจากบางคนว่า มันคือข่าวที่ว่าพระเยซูฟื้นจากความตายแล้วอันนั้นล่ะข่าวประเสริฐ เราก็ฟังดูนะ อืม ก็ดีนะ แล้วไงต่อเหรอ เกี่ยวไรกับเราล่ะ

จนมาวันนี้ ไปที่คริสตจักร พระคุณเต็มล้น (http://www.agcasia.org/) ศิษยาภิบาล นาธาน เทศน์เรื่องนี้พอดีเห็นว่า เป็นประโยชน์เลยอยากนำมาเขียนแบ่งปันกัน อาจารย์บอกความหมายของคำว่าข่าวประเสริฐคือ ข่าวดี ทีนี้ข่าวดีอะไร? ข่าวดีที่ว่า ความชอบธรรมของพระเจ้าได้รับการเปิดเผย (โรม 1:17) นั่นคือใครก็ตามที่เชื่อในพระเยซู ความบาปผิดทั้งหมดที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดก็จะได้รับการอภัยจากพระเจ้า และถ้าคุณเชื่อในพระเยซูคริสต์ พระเจ้าก็ประกาศว่า คุณเป็นคนชอบธรรมแล้ว เป็นการให้แบบฟรีๆ ไม่จ่ายตัง เพราะคนที่จ่ายให้คุณเขาจ่ายด้วยชีวิตนั่นคือ ชีวิตของพระเยซู (โรม 3: 22-24) ฟังแบบนี้แล้วรู้สึกว่าเป็นข่าวดีจริงๆ

ปัญหาในทุกวันนี้ คือ เราไม่ได้เชื่อว่าเราเป็นคนชอบธรรมแล้วจริงๆ อันนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ถ้าเราพลาดพื้นฐานตรงนี้ไป ความเป็นคริสเตียนของเราจะล้มลงในทันที การมีจิตสำนึกของความเป็นคนบาป ที่ลบเลือนไม่ออกและฝังอยู่ในตัวเราตลอดเวลา เป็นการทำลายตัวเราเอง เราต้องสำนึกให้ขึ้นใจว่า ความบาปทั้งหลายของเราได้ถูกตรึงไปบนกางเขนจนหมดสิ้นแล้ว นับตั้งแต่วันที่พระเยซูทรงสละชีพเพื่อเรา

ทีนี้อาจมีคำถามตามมาอีกว่า แล้วคำว่า "คนชอบธรรม" นี่หมายความว่าอย่างไร? คำนี้หมายความว่า ไม่มีการพิพากษาหรือลงโทษใดๆ อีกในชีวิตของคุณ พระเจ้าประกาศว่าเราไม่มีความผิดอีกต่อไป ในสายพระเนตรพระเจ้าเราได้เราการชำระหมดแล้ว แต่ไม่ใช่เพราะพระเจ้าเอ็นดู หรือลำเอียง หรือเพราะตัวเราทำดีมากมายต่อพระองค์ แต่เป็นเพราะ พระเยซู ได้เป็นผู้จ่ายค่าไถ่ ค่าปรับ รับการลงโทษทั้งหมดแทนเราที่บนกางเขนนั้น บาปของเราที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด พระเยซูได้รับไปหมด ทั้งๆ ที่พระองค์ไม่เคยทำบาป แต่ต้องรับบาปนนั้นไป แต่เรากลับได้รับความชอบธรรมของพระองค์เข้ามาแทน (2 คร 5:21)

ดังนั้นนับจากวันนี้ ให้เราตระหนัก ถึงสิ่งที่คริสเตียนทุกคน ผู้เชื่อในพระเยซู มีอยู่ในตัวเราแล้ว นั่นคือจิตสำนึกของความเป็นผู้ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ้า เราจะอธิษฐานได้อย่างมีฤทธิ์เดช เพราะเรารู้แล้วว่าเราเป็นผู้ชอบธรรม โดยโลหิตของพระเยซู พระเจ้าของเรา

อย่ามีข้อสงสัยในใจอีกต่อไปว่า "เราดีพอหรือเปล่า กับการที่พระเจ้าจะทำสิ่งยิ่งใหญ่ในชีวิตของเรา" เราดีพอแน่นอน เพราะ โดยโลหิตพระเยซู และ การงานที่สำเร็จแล้วของพระองค์ ได้ทำการจ่ายราคาค่าไถ่แทนเราแล้ว เราในฐานะผู้ที่เชื่อในองค์พระเยซูคริสต์ จึงเต็มเปี่ยมได้ด้วยคุณสมบัติและความชอบธรรม ที่จะรับพระพร และการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่จากพระเจ้าของเรา (รม 3:21-22) จงอย่าลังเลหรือกลัวอีกต่อไปที่จะเข้าไปรับสิ่งดีๆ ที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้เรา

สรรเสริญพระเจ้า

God กับ Jesus ต่างกันตรงไหน?

2009-08-15T10:03:00.000-07:00

ผมอ่านเจอในเว็บบอร์ดแห่งหนึ่ง มีผู้เขียนกระทู้ ตั้งคำถามว่า "God กับ Jesus ต่างกันตรงไหน? " โดยมีผู้คนเข้ามาตอบกันมากมาย หลากหลายทั้งที่เป็นคริสเตียน และไม่ใช่ ผมก็นั่งอ่านไปและอธิษฐานขอการทรงนำจากพระเจ้าในการเขียนบทความนี้ เพื่อสร้างความเข้าใจที่กระจ่างให้กับผู้คนที่สนใจโดยผมจะใช้พระวจนะของพระเจ้าใน พระคัุมภีร์ไบเบิ้ล ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย (NIV) เป็นหลักอ้างอิง

เรามาดูกันที่ คำว่า God ก่อน เพื่อทำความเข้าใจว่า God คือใคร? คำว่า God ที่แปลว่า พระเจ้า ปรากฏขึ้นครั้งแรกในข้อแรกของบทแรกสุดใน Bible โดยเขียนไว้ว่า "ในปฐมกาลพระเจ้าทรงสร้างทุกสิ่งในฟ้าสวรรค์และโลก" (ปฐมกาล 1:1) ความหมายตรงนี้ หมายถึงว่า พระเจ้าดำรงอยู่ก่อนทุกสิ่งทุกอย่างจะมีเกิดขึ้น

ทีนี้เรามาดูคำว่า Jesus ซึ่งแปลว่า พระเยซู นั้น พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า ทรงกำเนิดจาก หญิงพรมจารีชื่อ มาีรีย์ โดยนางได้ตั้งครรภ์โดยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (มัทธิว 1:18) และพระเยซูเป็นลูกของพระเจ้า (มัทธิว 3:17)

ในขั้นนี้เราจะเห็นความแตกต่างได้อย่างหนึ่งคือ พระเจ้าดำรงอยู่ก่อนมนุษย์ทุกคน เราไม่สามารถมองเห็นพระองค์ได้ด้วยตาของเรา เพราะพระองค์ไม่ได้อยู่ในสภาพมนุษย์ การจะสัมผัสติดต่อกับพระเจ้านั้น ทำได้โดยอาศัย ความเชื่อและความศรัทธา เท่านั้น ส่วนพระเยซู นั้นเป็นบุตรของพระเจ้า กำเนิดมาในสภาพมนุษย์ ที่มีตัวตนจริงๆ สัมผัสได้ พูดจาสั่งสอนกับผู้คนต่างๆ ในสมัยของพระองค์ได้ พระองค์ทรงลงมาตามที่พระเจ้าใช้ให้พระองค์ลงมา เพื่อบอกข่าวประเสริฐเกี่ยวกับแผ่นดินสวรรค์ของพระเจ้า และ ทำภารกิจที่สำคัญที่สุดของมนุษยชาติให้สำเร็จ นั่นคือการไถ่มนุษย์ให้พ้นจากบาป โดยการสละชีพของพระองค์เอง บนไม้กางเขน (ยอห์น 19:30)

โดยสรุป พระเจ้า (God) คือพระบิดา ส่วนพระเยซู (Jesus) คือพระบุตรของพระเจ้า และ พระเจ้าดำรงอยู่ก่อนการกำเนิดขึ้นของโลก ส่วนพระเยซูกำเนิดขึ้นมาในโลก โดยเราสามารถสัมผัสได้ถึงคุณลักษณะของพระเจ้า ผ่านทางชีวิตและคำสอนขององค์พระเยซูคริสต์ นั่นคือพระเยซูคือพระเจ้าที่อยู่บนโลกใบนี้นั่นเอง

แท้จริงแล้วการตอบคำถามว่า God ต่างกับ Jesus อย่างไร? ยังมีอีกหลายประเด็นที่สามารถหยิบยกมาเล่าให้ฟังได้ แต่สำหรับผู้อ่านที่ไม่ใช่คริสเตียน ผมคงให้ข้อมูลเบื้องต้นไว้แค่นี้ก่อน ซึ่งมั่นใจว่าพอจะทำให้ท่านได้เห็นภาพความแตกต่าง ในเบื้องต้นของ God กับ Jesus

ผมนำคำตรัสของพระเยซู ที่สะท้อนความเป็นพระเจ้าในตัวของพระองค์ มาเป็นของฝากส่งท้ายให้ท่านผู้อ่านนะครับ

"เรามอบสันติสุขแก่พวกท่าน สันติสุขที่เราให้ไม่เหมือนที่โลกให้
อย่าให้ใจของท่านทุกข์ร้อนและอย่ากลัวเลย"
(ยอห์น 14:27)

รักพระเยซูเพราะพระองค์ทรงรักเรา,

Ajbomb
16-08-09

ไม้กางเขน...รูปเคารพหรือ?

2009-07-07T19:39:00.000-07:00

ผมรู้สึกประหลาดใจที่ บททดสอบวิชาสังคมศึกษา ของลูกสาว ซึ่งเรียนอยู่ชั้นประถม 4 ในโรงเรียนคริสเตียนแห่งหนึ่ง เฉลยว่า ศาสนาที่ไม่บูชารูปเคารพ คือ ศาสนาอิสลาม ลูกสาวผมได้ถามผมว่า ลูกเคยได้ยินพ่อเล่าให้ฟังว่า คริสเตียน ไม่มีรูปเคารพ ไม่ใช่ หรือ? แล้ว ลูกก็ตอบครูไปว่า ศาสนาคริสต์ แต่เฉลยกลับออกมาเป็นอิสลาม โดยครูได้เพิ่มเติมให้ฟังว่า รูปเคารพของศาสนาคริสต์คือไม้กางเขน และ พระเยซูคริสต์

ผมค่อนข้างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงเรียนคริสเตียนแห่งนี้ กับสิ่งที่เป็นความเข้าใจผิดอย่างมากของครูผู้สอน และการปล่อยปละละเลยของผู้บริหารในการปล่อยให้ข้อมูลที่ผิดพลาดเหล่านี้เกิดขึ้น ผมจึงได้ขออนุญาตเข้าพบผู้บริหารเพื่อชี้แจงเรื่องนี้ให้เขาทราบ แต่ท้ายสุดได้พบแค่ครูประจำชั้น ซึ่งผมก็ได้ชี้แจงให้ฟังโดยหยิบยกข้อพระคัมภีร์มาแสดงให้ดูด้วย

"อย่ามีพระเจ้าอื่นใดต่อหน้าเรา" (อพยพ 20:3)

"อย่าสร้างแบบจำลองให้กับตนเอง เป็นรูปสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่มีอยู่ในฟ้าสวรรค์เบื้องบน แผ่นดินโลกเบื้องล่าง หรือท้องน้ำเบื้องลึก อย่ากราบไหว้หรือนมันการสิ่งเหล่านั้นเพราะเรา พระยาเวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าผู้หึงหวง เราจะลงโทษลูกหลานของผู้ที่เกลียดชังเราไปสามสี่ชั่วอายุเพาะบาปของเขา" (อพยพ 20:3-5)

พระคำของพระเจ้าที่ผมยกมานี้ อยู่ในบัญญัติ 10 ประการที่พระเจ้าสั่งไว้ให้โมเสส ไปแจ้งแก่ประชากรอิสลาเอล จะเห็นได้ว่า พระเจ้าไม่ให้มีการสร้างรูปเคารพหรือแบบจำลองใดๆ ทั้งสิ้น และจะลงโทษผู้ที่กระทำการเช่นนั้น ด้วย อีกครั้งที่เราจะเห็นคำสั่งของพระเจ้าสำหรับเรื่องรูปเคารพ อย่างชัดแจ้งที่สุด คือ

"เจ้าอย่าสร้างรูปเคารพใดๆ ขึ้นมาเทียบเคียงเรา อย่าสร้างรูปเคารพที่ทำด้วยเงินหรือทองไว้สำหรับตนเอง" (อพยพ 20:23)

ท่านอาจจะมีคำถามเหมือนครูผู้สอนวิชาสังคม ว่า แล้วไม้กางเขน หรือรูปพระเยซูที่อยู่ตามโบสถ์ของคริสเตียนต่างๆ นั้นคืออะไร? ใช่รูปเคารพหรือไม่? ผมก็ไม่เคยเห็นใคร ไปจุดธูปจุดเทียน ไหว้ไม้กางเขน หรือไปขูดขอหวยขอเลขที่นั่นเลยสักคนเดียว แล้วอย่างนี้จะเรียกไม้กางเขนว่าเป็นรูปเคารพได้อย่างไร?

ในความเชื่อของคริสเตียนนั้น ไม้กางเขน เปรียบเสมือนเครื่องเตือนใจ ให้ระลึกถึงการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เป็นการเสียสละตนเอง เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพื่อการคืนดีกันระหว่าง พระเจ้ากับมนุษย์ โดยพระโลหิตอันบริสุทธิ์ของพระเยซูที่ได้หลั่งลงบนไม้กางเขน ได้ชำระความผิดบาป ที่มีมาทั้งหมดของมนุษย์ และ มนุษย์ได้รับการอภัยความผิดบาปจากพระเจ้าแล้ว ณ ที่กางเขนนั้น ดังนั้นกางเขน จึงเป็นแค่เครื่องเตือนให้เราระลึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น ไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือรูปเคารพที่จะต้องมากราบไหว้บูชาให้เกิดปาฏิหารณ์แต่อย่างใด

ความเชื่อที่ผิดๆ และการสอน เด็กๆ แบบผิดๆ เพราะการที่ขาดความรู้ความเข้าใจอย่างลึกซื้งแท้จริง ถือเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่งในระบบการศึกษาของประเทศไทย ผมอธิษฐานขอพระเจ้า โปรดนำทางเด็กๆ ให้มีความเชื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง เพื่อเขาจะได้เติบโตขึ้น ด้วยความเข้าใจ และอยู่ในทางของพระเจ้า ฝากพวกเขาไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์

เอเมน

รวบรวมและเรียบเรียงโดย อาจารย์ธวัชชัย เกิดประดับ
08-07-09

เมื่อพระเยซู..ไม่อาจทำการอัศจรรย์...

2009-07-07T10:42:00.000-07:00

พวกเขาถามว่า "เขาเป็นช่างไม้มิใช่หรือ? เขาเป็นลูกนางมารีย์ เป็นพี่ชายของยากอบ โยเซฟ ยูดาส กับซีโมน ไม่ใช่หรือ? พวกน้องสาวของเขาก็อยู่กับเราไม่ใช่หรือ?" เขาทั้งหลายจึงไม่พอใจพระองค์ (มก 6:3)

เหตุการณ์ตอนนี้ คือตอนที่พระเยซูคริสต์เสด็จกลับไปยังบ้านเกิดของพระองค์ พร้อมทั้งเทศนาสั่งสอนที่นั่น แต่ปรากฏว่า คนทั้งหลายกลับไม่มีความเชื่อถือในพระองค์ ด้วยว่าเขาเหล่านั้น เคยได้รู้จัก ได้เห็นพระองค์ และครอบครัวของพระองค์ ตั้งแต่พระองค์ยังเด็กๆ พวกเขาจึงขาดความเชื่อ และ ไม่มั่นใจว่า คนที่พวกเขาเห็นตั้งแต่เด็กๆ และเป็นแค่ช่างไม้ จะสามารถทำการอัศจรรย์ หรือ รักษาโรคใดๆ ได้

เหตุการณ์ในพระคัมภีร์ตอนนี้ อาจสร้างความคลางแคลงใจให้กับผู้ที่ได้อ่าน ถึงฤทธิ์เดชขององค์พระเยซูคริสต์ได้ แต่ขอให้อ่านต่อไป ในข้อที่ 4 จะพบว่า พระเยซูได้ตรัสกับพวกเขา ถึงเรื่องนี้ว่า

"ผู้เผยพระวจนะจะขาดคนนับถือก็แต่เฉพาะในบ้านเกิด ในหมู่ญาติ และในบ้านของตนเอง" (มก 6:4)

เหตุผลสำคัญเบื้องหลัง นั่นคือ การขาดความเชื่อของคนเหล่านั้น ทำให้ฤทธิ์เดชและพลังอำนาจของพระเจ้า ไม่สามารถทำการใดๆ ผ่านพวกเขาได้ การที่เรารู้จักใครสักคนอย่างดี ในภูมิหลังหรือประวัติเกี่ยวกับตัวเขา ไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันว่า เราจะมีความเชื่อในเขา บางครั้งการที่รู้จักแบบนั้น กลับทำให้ความเชื่อมั่นลดน้อยลงด้วซ้ำ สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ฤทธิ์เดชของพระเจ้าจะทำงานผ่านความเชื่อและความวางใจเท่านั้น ฤทธิ์เดชของพระเจ้านั้นมีอยู่โดยไม่เปลี่ยนแปลง แต่จะเกิดผลต่อชีวิตของเราแต่ละคนได้ ต่อเมื่อเรามีความเชื่อในพระองค์ เปรียบได้กับคลื่นวิทยุในอากาศ ซึ่งกระจายเสียงออกมาจากสถานีส่ง แต่ใครจะรับฟังได้หรือไม่นั้น จะต้องปรับจูนคลื่นหน้าปัทม์ ให้ตรงกันกับคลื่นที่ถูกส่งออกมา

ความเชื่อและความวางใจในพระเจ้า ก็เช่นเดียวกัน ถ้าเรามีความเชื่อไม่มากพอ หรือเชื่อแต่ปาก แต่ไม่ได้เชื่อด้วยใจ ฤทธิ์เดชหรือพลังอำนาจของพระเจ้า ก็ไม่สามารถที่จะสำแดงออกมาได้ในชีวิตของเรา เราจึงมักจะสงสัยว่า การเป็นคริสเตียนของเรา ไม่ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่ดีขึ้นในชีวิต เราอาจสงสัยว่าสิ่งที่เราอธิษฐานทูลขอต่อพระองค์ ก็ไม่ประสบผลตามที่เราหวังไว้ เหตุการณ์ต่างๆ เหล่านี้ทำให้หลายคนท้อแท้ และถอยออกจากทางของพระเจ้า และคิดว่า พระเจ้าไม่มีจริง แต่หลายครั้งเรากลับลืมตรวจสอบไปว่า ระดับของความเชื่อของเราในพระเจ้ามีความเข้มข้น ถึงขั้นที่สามารถที่จะรองรับการทำการของพระองค์ในชีวิตของเราได้หรือยัง

ผมอยากจะหนุนใจท่านทั้งหลายว่า ขอให้เราเชื่อและวางใจในพระเยซู พระบุตรของพระเจ้า และคำสัญญาที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาไว้ ในพระคัมภีร์ เป็นความเชื่อและวางใจแบบไม่มีข้อสงสัยในพระสัญญาของพระองค์ เมื่อนั้น สิ่งที่ท่านทูลขอจากพระองค์ และเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับแผนการและน้ำพระทัยของพระองค์ สิ่งนั้นท่านจะได้รับอย่างแน่นอน

สุดท้ายขอฝากไว้ว่า อย่าเป็นเหมือนคนในบ้านเกิดของพระเยซูที่อวดรู้ อวดฉลาด รู้ทุกอย่าง รู้จักพระองค์ตั้งแต่เด็ก รู้จักพ่อแม่ญาติพี่น้องของพระองค์หมด แต่ความรู้แบบนั้น กลับทำให้เขาขาดความเชื่อในพระองค์ ถ้าพวกเรากำลังเป็นแบบนั้น เราจะไม่มีทางพบเห็นการอัศจรรย์ใดๆ ของพระเจ้าในชีวิตของเราเลย เพราะว่า "พระเจ้าสามารถกระทำการดีทุกสิ่งได้ในชีวิตของเรา โดยผ่านความเชื่อและความวางใจที่เรามีต่อพระองค์เท่านั้น"

ขอความเชื่อและความวางใจ ในองค์พระเยซูคริสต์สถิตย์อยู่กับท่านตลอดไป

รวบรวมและเรียบเรียนโดย ธวัชชัย เกิดประดับ
08-07-09

Father and Son: พ่อกับลูกชาย

2009-05-10T21:37:00.000-07:00

ผมได้ตัดสินใจเลือกเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกใน Blog ของผม เพราะเป็นเรื่องที่ทำให้เราเข้าใจและเห็นภาพความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าพระบิดา พระเยซูคริสต์ และ มนุษย์ได้ชัดเจนมาก ผมอ่านเจอข้อเขียนนี้ในหนังสือชื่อ “ทางออก” เขียนโดย อนิต้า บาร์คเคอร์ โดยสำนักพิมพ์แม่น้ำ ผมอยากให้ท่านผู้อ่านได้ลองอ่านเรื่องนี้ดู แล้วท่านจะได้เข้าใจในความรักของพระเจ้ามากยิ่งขึ้นนะครับ
ไม่ขอเกริ่นเยิ่นเย้อล่ะครับ ขอนำท่านผู้อ่านไปที่โบสถ์แห่งหนึ่ง กับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นดังต่อไปนี้ครับ.....

...ก่อนเริ่มเทศนาศิษยาภิบาลท่านหนึ่ง ได้เดินไปที่ธรรมมาสน์เพื่อแนะนำชายชราคนหนึ่งซึ่งมาเยี่ยมในคืนนั้น ท่านบอกที่ประชุมว่า แขกคนนี้เป็นผู้รับใช้และเป็นคนที่ท่านรักมากที่สุดคนหนึ่งตั้งแต่สมัยเป็นเด็กแล้ว และได้เชิญให้ชายคนนี้พูดอะไรสักนิดหน่อย ชายชราก้าวมาข้างหน้าและเริ่มพูด

"คุณพ่อคนหนึ่งและลูกชายกับเพื่อนคนหนึ่งของลูกชายได้พากันแล่นเรือออกจากฝั่งแปซิฟิก" เขาเริ่มเล่า "อยู่ๆ ก็ เกิดพายุขึ้นและคลื่นก็สูง ทำให้พวกเขากลับเข้าฝั่งไม่ได้ แม้ผู้เป็นพ่อจะเป็นนักเดินเรือที่มีประสบการณ์ยังไม่สามารถรักษาเรือที่มีความยาว 15 เมตรไว้ได้ ในที่สุดเรือก็คว่ำทั้ง 3 คนถูกคลื่นพัดลงไปในทะเล

ชายชราหยุดเล่าสักครู่หนึ่ง เหลือบตาไปมองวัยรุ่น 2 คนซึ่งเพิ่งจะเริ่มตั้งใจฟังนับตั้งแต่เริ่มการประชุม ชายชราเล่าต่อว่า

"พ่อคว้าเชือกที่ผูกเรือเอาไว้ พร้อมกับต้องตัดสินใจในสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิต จะโยนเชือกไปให้เด็กคนไหน? เขามีเพียงไม่กี่วินาทีที่จะตัดสินใจ เขารู้ว่าลูกของเขาเป็นคริสเตียน แต่เพือนของลูกชายของเขายังไม่ได้เป็น ความเจ็บปวดภายในนั้นมีมากกว่าความผันผวนของคลื่นที่อยู่รอบตัว แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจได้

“เขาตะโกนบอกลูกว่า “พ่อรักลูก!” จากนั้นก็โยนเชือกไปให้เพื่อนของลูกชาย เมื่อผู้เป็นพ่อลากเพื่อนของลูกกลับไปตรงจุดที่เรือคว่ำ ลูกชายของเขาก็หายลงไปใต้ทะเลที่บ้าคลั่งเสียแล้ว และไม่เคยหาศพลูกชายเจอเลย”

พอเล่ามาถึงตอนนี้ วัยรุ่นทั้ง 2 คนนั่งตัวตรง กระวนกระวายคอยฟังตอนจบ

“พ่อรู้ว่าลูกชายของเขาได้ไปอยู่กับพระเยซูตราบชั่วนิรันดร” ชายคนนั้นพูดต่อ “แต่เขาทนไม่ได้ที่จะเห็นเพื่อนของลูกต้องตายไปโดยปราศจากพระเยซู ดังนั้นเขาจึงยอมเสียลูกชายไปเพื่อแลกกับชีวิตเพื่อนของลูกชาย

“ความรักของพระเจ้ายิ่งใหญ่เพียงไร กระทั่งพระองค์ทรงทำสิ่งเดียวกันนี้เพื่อเรา พระบิดาของเราในสวรรค์ทรงสละพระบุตรองค์เดียวของพระองค์เพื่อเราจะได้รับความรอด ผมวิงวอนคุณให้รับข้อเสนอของพระองค์ที่จะช่วยคุณให้รอด ยึดเชือกที่พระองค์โยนมาให้คุณในการประชุมครั้งนี้”

จากนั้นชายชราก็เดินกลับไปนั่งที่เดิม ศิษยาภิบาลเทศนาสั้นๆ พร้อมเรียกรับเชื่อในตอนท้าย แต่ไม่มีใครตอบสนอง อย่างไรก็ตามไม่กี่นาที หลังสิ้นสุดการประชุมวัยรุ่น 2 คนก็เดินไปคุยกับชายชราคนนนั้น หนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างสุภาพว่า “เรื่องน่าฟังดีแต่ผมไม่คิดว่ามันจะสมจริงนักที่พ่อจะสละชีวิตลูกชายโดยหวังว่าเด็กชายอีกคนหนึ่งจะมาเป็นคริสเตียน”

ชายชราตอบว่า”ใช่ เธอพูดถูก” พลางมองไปที่พระคัมภีร์เล่มเก่าของเขา เขายิ้มเมื่อเงยหน้าขึ้นมามองเด็กหนุ่มทั่ง 2 คน และพูดว่า “มันไม่ค่อยสมจริงใช่ไหม? แต่เรื่องนี้ทำให้ผมเข้าใจขึ้นมาบ้างว่าเมื่อพระเจ้าทรงสละพระบุตรของพระองค์เพื่อผมนั้นเป็นอย่างไร ผมคือพ่อคนนั้นและศิษยาภิบาลของคุณคือเพื่อนลูกชายของผม”

พระสิริมีแด่พระเจ้า..

รวบรวมและเรียบเรียงโดย ธวัชชัย เกิดประดับ

ขอให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ ในโลกเช่นเดียวกับในสวรรค์

2009-05-10T19:31:00.000-07:00

แรงบันดาลใจสำคัญในการเขียน Blog นี้ก็คือการที่ผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือและฟังคำเทศนาเกี่ยวกับเรื่องของพระเยซูคริสต์เจ้า อันมีคุณค่าหลายต่อหลายครั้ง ผมอยากจะแบ่งปันให้กับทุกๆ คนได้รู้มากกว่าที่จะเก็บไว้อ่านคนเดียว ในฐานะที่ได้ปฏิญาณต่อหน้าพระพักต์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วว่า จะเป็นสาวกที่เข้มแข็งและแบกกางเขนเดินตามองค์พระเยซูคริสต์ ผมถือว่านี่เป็นหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของผมในการประกาศแผ่นดินของพระเจ้าให้กับผู้คนบนแผ่นดินโลกนี้ได้รับรู้

ผมจึงได้นำพระวจนะ และ สิ่งที่ผมได้อ่านได้ฟัง จากที่ต่างๆ มารวบรวมและเรียบเรียงไว้ที่ blog นี้เพื่อให้คนที่ยังไม่เชื่อได้อ่านและเข้าใจความเป็นคริสเตียนมากยิ่งขึ้น รวมทั้งคนที่เป็นผู้เชื่อใหม่เหมือนกันกับผม จะมีโอกาสเข้าใจและติดสนิทกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรามากขึ้น

ขอพระบิดา พระบุตร และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ ทรงนำในการเรียบเรียงเรื่องราวเกี่ยวกับพระองค์ ขอให้ข้อเขียนของข้าพระองค์ได้รับการเจิม โดยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ขอโปรดทรงนำข้าพระองค์ด้วย ให้ข้อเขียนของข้าพระองค์บังเกิดผลในชีวิตของผู้คนมากมาย เพื่อเขาจะได้รู้จักพระองค์ และ ได้รับความรอดจากบาปที่ผูกมัดพวกเขาอยู่ โดยการชำระผ่านทางพระโลหิตของพระบุตรอันเป็นที่รักยิ่งของพระองค์ ข้าพระองค์ขอการทรงนำขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อให้งานของพระองค์บนแผ่นดินโลกนี้สำเร็จผล ดังเช่นพระวจนะของพระองค์ที่กล่าวว่า

“ขอให้อาณาจักรของพระองค์ได้รับการสถาปนาไว้
ขอให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ ในโลกเช่นเดียวกับในสวรรค์”
(มัทธิว 6:10)

ผมมีความเชื่ออย่างสุดหัวใจว่า ว่า ทุกๆ เรื่องราวที่ผมเรียบเรียงและคัดเลือกมานำมาเสนอนั้นจะเป็น ประโยชน์กับท่านผู้อ่าน ในการรู้จักกับองค์พระผู้เป็นเจ้า พระผู้สร้าง ของเรา ท่านจะได้มีประสบการณ์ร่วมกันกับพระองค์ เคียงข้างกับพระองค์ในเส้นทางชีวิตคริสเตียน ขอให้ท่านติดตามอ่าน Blog นี้ต่อไป

แล้วเราทุกคนจะได้พบกันอย่างแน่นอน...ตราบนิรันดร์ ณ. แผ่นดินสวรรค์ของพระเจ้าครับ........

พระสิริมีแด่พระเจ้า........